กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างของเสิ่นเฟยปูดโปน เขาออกแรงสุดชีวิตกดลงบนตัวมีด แล้วดึงมันออกมาจากชั้นกล้ามเนื้ออย่างทุรนทุราย
ชายหัวล้านเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี จึงละทิ้งมีดยาวทันที ถอยรุดออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วชักมีดสั้นออกมาอีกเล่มหนึ่ง
เขาเพิ่งจะตั้งท่าได้ เสิ่นเฟยก็ประชิดตัวเข้ามาแล้ว
ฉัวะ!
ชายหัวล้านแทงมีดออกมาอย่างรวดเร็ว แต่เสิ่นเฟยหลบได้อย่างหวุดหวิด
เขากำลังจะดึงมีดกลับ เสิ่นเฟยก็ใช้มือข้างหนึ่งคว้าข้อมือเขาไว้ได้
"รีบขึ้นมาฟันมันเร็วเข้า!"
ชายหัวล้านเผยสีหน้าร้อนใจเป็นครั้งแรก
แปะ ๆ ๆ ...
นกนางแอ่นกินซากและพวกที่อยู่ด้านหลังรีบวิ่งพรวดขึ้นมา หวังจะช่วยชายหัวล้านให้พ้นจากสถานการณ์คับขัน
เสิ่นเฟยจะปล่อยให้พวกมันสมใจไม่ได้แน่นอน คืนนี้ชายหัวล้านคนนี้ทำร้ายเขาไปสองครั้ง เขาต้องตาย แม้แต่ฟ้าดินก็ช่วยเขาไว้ไม่ได้
ชายหัวล้านก็ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ง่าย ๆ เขาจรดนิ้วมืออีกข้างเข้าหากัน กลายเป็นฝ่ามือดาบ จ้วงแทงไปที่บาดแผลบนตัวเสิ่นเฟย
ในจังหวะที่เกือบจะพุ่งถึงเป้าหมาย เขารู้สึกว่าร่างกายทั้งร่างของตัวเองลอยละลิ่ว ราวกับม้าหมุนในสวนสนุก
นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เสิ่นเฟยออกแรงเหวี่ยงเขาตรงไปยังกลุ่มคนที่นกนางแอ่นกินซากกำลังพุ่งเข้ามา
ปัง!
เสียงร่างชนกันอย่างรุนแรงดังขึ้น
ร่างของชายหัวล้านพุ่งชนคนที่วิ่งเข้ามาหลายคนกระเด็นออกไป มีเพียงนกนางแอ่นกินซากที่ตอบสนองได้ว่องไว กลิ้งหลบไปด้านข้างทันที
เสิ่นเฟยอีกมือหนึ่งถือมีดยาวที่เพิ่งแทงตัวเองเมื่อครู่ ฉวยจังหวะที่จังหวะการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามสับสนอลหม่าน ฟันมีดนั้นลงบนต้นขาของชายหัวล้านทันที