ทั้งกาแล็กซีรู้ว่าทีมเราโคตรรวย

ตอนที่ 20 ขอบคุณทั้งครอบครัวเธอมากเลย

5 นาที· 1.2K คำ

"ติ๊ด——"

ทันใดนั้น เทอร์มินัลบนข้อมือของทั้งห้าคนก็สั่นขึ้นพร้อมกัน

ข้อความระบบเย็นชาหนึ่งบรรทัดเด้งขึ้นมา

[การประเมินดาวร้างครั้งนี้สิ้นสุดลง]

[ทีมชั่วคราว 079 ถูกยุบแล้ว]

เมื่อเห็นข้อความนี้

ทั้งห้าคนไม่มีปฏิกิริยาพิเศษอะไร

ไม่มีกอดกันร้องไห้ ไม่มีความอาลัยอาวรณ์ ยิ่งไม่มีการตะโกนคำพูดซาบซึ้งอย่าง 'เป็นทีมเดียวกันตลอดไป'

ยังไงซะ พวกเขาเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสามวัน

ที่มารวมกันได้ก็เพราะกฎบังคับเท่านั้น

ตอนนี้ภารกิจจบลงแล้ว ก็แยกย้ายกันกลับบ้านของใครของมัน

โจวเหย่สะบัดโล่ที่บิดเบี้ยวขึ้นพาดบ่า แล้วยิ้มอย่างซื่อๆ

"เอ่อ งั้นฉันไปก่อนนะ ฉันต้องไปสถานพยาบาลดูพี่ที่ขาหักเมื่อกี้"

ถังหลี่พยักหน้า

"อืม ไปเถอะ ฉันต้องรีบไปขายเศษเหล็กที่เก็บมาจากก้นหลุมก่อนตลาดกลางคืนจะปิด เพื่อแลกเครดิต"

เซี่ยจื้อหันหลังเดินจากไปทันที

ฝีเท้าลอยๆ เงาร่างโอนเอนไปมา

"ในที่สุดก็จบสักที ใครก็อย่ามาตามฉันนะ ฉันจะกลับหอพักนอนสามวันสามคืน"

เผยหลินชวนแบกปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนักไว้บนหลัง

ท่าทางยังคงเป็นทหารที่เคร่งครัดไร้ที่ติ

เขามองไปที่เจียงหว่านจือ

"หลังจากนี้ถ้ามีเรื่องอะไร ก็ติดต่อทางเทอร์มินัล"

เจียงหว่านจือยัดจดหมายแนะนำใส่กระเป๋า แล้วรีบโบกมือ

"ไม่มีเรื่องอะไรจะดีที่สุด"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป