กลับมาถึงหอพัก
เจียงหว่านจือลากสังขารอันเหนื่อยล้าก้าวเข้าไปผลักประตู
ประตูเปิดออก
บนเตียงอีกฝั่งมีคนอยู่แล้ว
เด็กสาวผมสั้นคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงชั้นล่าง
มือถือหลอดอาหารเสริมรสสตรอว์เบอร์รีราคาถูก กำลังกัดหลอดดูด
ได้ยินเสียง เธอเงยหน้าขึ้น
สองคนจ้องตากัน
เด็กสาวจ้องเจียงหว่านจืออยู่นานห้าวินาที
จู่ ๆ ก็วางอาหารเสริมลง กระโดดลงจากเตียง
"เธอคือเจียงหว่านจือ?"
เจียงหว่านจือพยักหน้า วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ: "ใช่ฉันเอง"
"เธอเป็นคนตระกูลเจียงคนนั้นจริง ๆ เหรอ?"
เจียงหว่านจืองง: "คนไหน?"
เด็กสาวยื่นนิ้วออกมา แล้วเปรียบเทียบ
"บ้านมีท่าเรืออวกาศส่วนตัวสามแห่ง"
"ดาวทรัพยากรสิบสามดวง"
"ขนาดโรงงานผลิตหุ่นยนต์ต่อสู้ยังมีหุ้นอยู่ นังคุณหนูตระกูลเจียงคนนั้นใช่ไหม?"
เจียงหว่านจือถอนหายใจ
ตอนนี้เธอไม่อยากพูดถึงเรื่องเศร้าเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย
พูดไปก็กลับไปไม่ได้
"ประมาณนั้นแหละ" เจียงหว่านจือตอบอย่างหมดเรี่ยวแรง
เด็กสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
แววตาเป็นประกายทันที
เธอก้าวเข้ามาหาสองสามก้าว ยื่นมือออกมา
"ฉันชื่อกู้เจาเจา"
"ครอบครัวธรรมดา ร่างกายระดับซี การประเมินยุทธวิธีระดับบี อะไรก็ธรรมดาไปหมด"
"ฉันแค่อยากถามคำถามเดียว"
เจียงหว่านจือมองท่าทางกระตือรือร้นของเธอ รู้สึกมึน ๆ
"คำถามอะไร?"
"ฉันขอดูกระเป๋าเดินทางของคนรวยได้ไหม?" กู้เจาเจาชี้ไปที่กล่องเก็บของโลหะที่ยังไม่ได้เปิดของเจียงหว่านจือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ชาติก่อนฉันยังไม่เคยเห็นของที่คนรวยระดับเทพใช้เลย"