ในหอพักเงียบสงัด
เจียงหว่านจือนั่งขัดสมาธิบนเตียง จ้องมองข้อความสามข้อความบนหน้าจอเทอร์มินัล
โจวเหย่ถามว่าเธอจะเข้าร่วมการแข่งขันหรือไม่
เผยหลินชวนถามว่าเธอมีเวลาคุยกันบ้างไหม
คนสองคนนี้ คนหนึ่งสมองเส้นตรง อีกคนหนึ่งคิดมากจนรูพรุน
เจียงหว่านจือตัดสินใจเพิกเฉยต่อพวกเขาอย่างเด็ดขาด
นิ้วปัดผ่านหน้าจอ เปิดกล่องข้อความของเซี่ยจื้อ
เธอพิมพ์ข้อความหนึ่งส่งไป
[ทำไมนายถึงบอกให้ฉันอย่าเข้าร่วม?]
อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที
[เพราะฉันไม่อยากเข้าร่วม]
เจียงหว่านจือมองข้อความนั้น แล้วกลอกตาอย่างแรง
คนนี้ออกจะมึนไปแล้วหรือไง?
[ถ้างั้นนายก็แค่ไม่ไปเองก็ได้ จะมาเกี่ยวข้องอะไรกับฉัน?]
ครั้งนี้อีกฝ่ายหยุดไปสองสามวินาที
แล้วส่งมาสี่คำ
[พวกมันกำลังจับคนอยู่]
จับคน?
เจียงหว่านจืองงไปหมด
ที่นี่คือโรงเรียนนายร้อยที่หนึ่งแห่งสหพันธรัฐนะ ไม่ใช่เหมืองแร่เถื่อนใต้ดินอะไรสักหน่อย
ใครจะกล้ามาจับคนในโรงเรียน?
เธอไม่เข้าใจประโยคที่ไร้หัวไม่มีหางของเซี่ยจื้อเลยแม้แต่น้อย
ยัดเทอร์มินัลไว้ใต้หมอน ดึงผ้าห่มขึ้นมาจะงีบหลับตอนบ่าย
สิบนาทีต่อมา
ประตูห้องพักถูกผลักเข้ามาจากด้านนอกอย่างแรง
"ตุบ!"
กู้เจาเจาวิ่งพรวดพราดเข้ามา มือทั้งสองข้างยังอุ้มเครื่องดื่มสังเคราะห์แช่เย็นสองแก้ว
"หว่านจือ! อย่านอนแล้ว!"
กู้เจาเจาดึงผ้าห่มของเธอออกอย่างแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"ข้างนอกวุ่นวายไปหมดแล้ว!"
เจียงหว่านจือขยี้ตา หน้าตาบูดบึ้งด้วยความงัวเงีย
"เป็นอะไร? สัตว์ร้ายดวงดาวบุกเข้ามาในเขตมหาวิทยาลัยหลักแล้ว?"
"ไม่ใช่! คือการแข่งขันน้องใหม่!"
กู้เจาเจายัดเครื่องดื่มหนึ่งแก้วใส่มือเธอ
"รางวัลของการแข่งนี้สูงมาก คนที่ติดร้อยอันดับแรกได้เครดิตกันหมด ตอนนี้น้องใหม่ทั้งโรงเรียนกำลังจับกลุ่มกันเป็นบ้าเป็นหลัง!"
"โดยเฉพาะพวกที่ติดอันดับต้นๆ จากการสอบดาวร้าง ตอนนี้กลายเป็นของโปรดของทุกทีมไปแล้ว"
กู้เจาเจายื่นหน้าเข้ามาอย่างลึกลับ
"เธอลองเดาสิว่าเป็นยังไง?"
"พวกเธอทีม 079 ทั้งหมด ตอนนี้ตกเป็นเป้าหมายของทีมใหญ่ๆ ไปหมดแล้ว!"
เจียงหว่านจือจิบเครื่องดื่มเย็น ๆ แล้วรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาทันที
"ตกเป็นเป้าหมายของพวกเขา?"