กู้เจาเจามองสีหน้าหงุดหงิดของเจียงหว่านจือ ในที่สุดก็ทนไม่ไหว
นอนหัวเราะบนเตียงจนตัวงอ
"ฮ่าๆๆ!"
"หว่านจือ รุ่นใหม่อ่ะสอนไม่ได้จริงๆ พวกเขาไม่ทำตามบทที่เธอเขียนไว้เลย!"
เจียงหว่านจือไร้ซึ่งความสุขในชีวิต ล้มตัวลงบนเตียง
ดึงผ้าห่มขึ้นมา
คลุมหัว
"ทำลายโลกใบนี้ซะเถอะ"
"โลกนี้ไม่มีทางรอดแล้ว"
หัวเราะเล่นกันอยู่พักหนึ่ง
ในที่สุดบทสนทนาก็เข้าสู่เรื่องสำคัญ
"อ้อ ใช่ หว่านจือ"
กู้เจาเจาเก็บเทอร์มินัลลง นอนหงายบนราวเตียงมองลงมา
"พรุ่งนี้สอบพลังจิตวัดซ้ำ เธอเตรียมตัวไว้ยังไงบ้าง?"
เสียงอู้อี้ของเจียงหว่านจือดังออกมาจากใต้ผ้าห่ม
"จะเตรียมอะไรนักหนา สอบก็สอบสิ"
"แล้วพลังจิตเธอเท่าไหร่ล่ะ?" กู้เจาเจาถามด้วยความอยากรู้ "เธอตอบสนองทางยุทธวิธีไวขนาดนั้น จัดการข้อมูลการโจมตีของสัตว์ร้ายดวงดาวในหลุมได้ในพริบตา พลังจิตต้องสูงมากแน่ๆ เลย?"
"ยังไงก็ต้อง A+ ไปแล้ว บางทีอาจถึง S เลยด้วยซ้ำ!"
เจียงหว่านจือดึงผ้าห่มออก เผยให้เห็นดวงตาคู่หนึ่ง
"ฉันไม่รู้เลย"
กู้เจาเจาตะลึง
"เธอไม่รู้?"
"เธออายุสิบแปดแล้ว ยังไม่รู้ระดับพลังจิตของตัวเองอีกเหรอ?!"
ในยุคดวงดาว การทดสอบพลังจิตคือการตรวจพื้นฐานที่พลเมืองทุกคนต้องทำเมื่ออายุครบสิบสองปี
มันเกี่ยวข้องกับอนาคตว่าจะได้ขับเมชาหรือไม่ จะได้ทำงานด้านการประมวลผลข้อมูลขั้นสูงได้หรือไม่
เจียงหว่านจือ คุณหนูใหญ่ของตระกูลทุนยักษ์ใหญ่ระดับแนวหน้า