เจียงหว่านจือเพิ่งจะกอดเอกสารกองหนึ่งเดินออกมาจากห้องสมุด
เธอนัดกับเผยหลินชวนไว้ตั้งแต่ตอนบ่ายว่าจะมาค้นคว้าชุดกรณีศึกษายุทธวิธีโบราณฉบับหายากด้วยกัน
แต่ปรากฏว่าเผยหลินชวนถูกอาจารย์ในคณะเรียกตัวไปกลางคันเสียก่อน
เจียงหว่านจือเลยต้องค้นคว้าข้อมูลด้วยตัวเองคนเดียว แล้วเดินกลับหอพักเพียงลำพัง
ระหว่างทางผ่านลานเล็ก ๆ หน้าตึกคณะวิศวกรรมสารสนเทศ
เจียงหว่านจือก็หยุดเท้าลงกระทันหัน
เธอเห็นเงาด้านหลังที่คุ้นตาคุ้นใจมาก
เซี่ยจื้อ
แค่นี้ก็แปลกสุดขีดแล้ว
เวลาขนาดนี้ เซี่ยจื้อกลับไม่ไปแอบนอนซุกอยู่ที่ไหนสักมุมร่ม ๆ เหรอ?
ที่ผิดปกติยิ่งกว่าคือ เซี่ยจื้อไม่ได้อยู่คนเดียว
ตรงหน้าเขายังมีผู้ชายอีกคนยืนอยู่
เจียงหว่านจือหรี่ตามองดูแวบหนึ่ง
รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ออกจะตาคุ้น ๆ อย่างบอกไม่ถูก
นึกไปนึกมาในหัวรอบหนึ่ง
แล้วเธอก็จำได้
นี่ไม่ใช่คนที่อยู่อันดับที่ 6 ในบอร์ดดาวเด่นประจำโรงเรียนเมื่อตอนเที่ยงวันนี้หรอกเหรอ?
ปีสาม คณะวิศวกรรมสารสนเทศ เหลียงซวี่
ตัวจริงของเหลียงซวี่ ดูเหมือนในรูปในบอร์ดสนทนาทุกอย่าง
ใส่ชุดนักเรียนเรียบร้อย สวมแว่นกรอบบาง สะอาดสะอ้าน สุภาพเรียบร้อย
เสียงพูดก็ไม่ดัง พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิ
เจียงหว่านจือโดยืนอยู่ไม่ไกล มองพวกเขา
เหลียงซวี่หยิบบัตรผ่านห้องอุปกรณ์สีขาวใบหนึ่งออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้เซี่ยจื้อ
น้ำเสียงคุ้นเคยสนิทสนม
"ที่เดิม"
"ข้างในมีเทอร์มินัลเก่าเสียอยู่หกเครื่อง"
"ก่อนสองทุ่ม ช่วยทำให้เสร็จหน่อย ไม่มีปัญหานะ?"
เซี่ยจื้อเอื้อมมือไปรับบัตรผ่านใบนั้นมา
เสียงยังคงเป็นแบบขี้เกียจเหมือนเดิม
"อืม"
เหลียงซวี่ยิ้ม แล้วพูดเสริมอีกประโยค:
"อ้อ ใช่"
"แล้วก็รายงานข้อมูลชุดนั้นที่ฉันส่งให้นายเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว นายช่วยจัดทำสรุปให้ฉันด้วยเลยนะ"
เซี่ยจื้อก้มตาลง
"รู้แล้ว"
สั่งการเสร็จสรรพ
เหลียงซวี่ตบไหล่เซี่ยจื้อเบา ๆ ยิ้มแล้วหันหลังเดินออกจากลานไป
ตั้งแต่ต้นจนจบ บทสนทนานี้ฟังดูก็แค่รุ่นพี่ฝากงานให้รุ่นน้องช่วยทำ
ดูแล้วก็ปกติสุด ๆ
แต่เจียงหว่านจือโดยืนอยู่ไกล ๆ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกไม่ถูกใจ
เธอกอดเอกสารไว้ เดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว
"เซี่ยจื้อ"
เซี่ยจื้อหันหน้ามา
"ว่าไง?"