ไม่นานนัก เถ้าแก่สวี่ก็ให้เสี่ยวเอ้อร์ไปตามเถ้าแก่หลี่มา
“เสือตัวนี้เป็นสัตว์นอกธรรมชาติที่อยู่ในจุดสูงสุดของขั้นแปรพลังเลือดลมสามครั้งแล้ว!”
เถ้าแก่หลี่มองเพียงแวบเดียวก็เอ่ยอย่างมั่นใจ
จุดสูงสุดของพลังเลือดลมงั้นหรือ?
แม้แต่แววตาของเถ้าแก่สวี่ก็เปลี่ยนไปในชั่วขณะนั้น
เฉินสวินล่าสัตว์นอกธรรมชาติระดับนี้ได้ ต่อไปย่อมต้องมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นแน่ไม่ใช่หรือ?
“น้องเฉิน วันหน้าคงมีอนาคตไร้ขีดจำกัด!”
เถ้าแก่สวี่ทอดถอนใจเบา ๆ “ตอนนี้การคัดเลือกขั้นต้นทางยุทธ์ก็ใกล้จะเริ่มแล้ว ไม่รู้ว่าครั้งนี้น้องเฉินจะเข้าร่วมหรือไม่?”
“ขอรับ”
เฉินสวินพยักหน้า
ทั้งสองสบตากัน ต่างเข้าใจความหมายโดยไม่ต้องเอ่ย
เฉินสวินจะเข้าร่วมการคัดเลือกครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะคว้าอันดับใดมาได้บ้าง
“เงิน 100 ตำลึง ของสิ่งนี้พวกเรารับซื้อไว้!” เถ้าแก่หลี่ประเมินราคาใกล้เคียงกับที่เถ้าแก่สวี่บอกไว้
“ตกลง”
เฉินสวินรู้ว่าทั้งสองร่วมมือกันทำการค้าเกี่ยวกับสมุนไพรชนิดหนึ่ง
โอสถบำรุงพลังเลือดลมนี้ย่อมเป็นหนึ่งในสินค้าที่ทั้งสองดำเนินกิจการอยู่ด้วย
เขาจึงนำมันมาขายที่นี่
ทั้งสองจ่ายเงินอย่างรวดเร็วและตรงไปตรงมา
“น้องเฉิน คราวหน้าหากมีของเช่นนี้อีก ก็มาหาพวกเราได้”
“แน่นอน”
ทั้งสองพยักหน้า ทว่าก็มองออกว่าเฉินสวินยังเก็บงำบางอย่างไว้ เขาขายเพียงเนื้อสัตว์นอกธรรมชาติ ซึ่งเป็นส่วนที่มีราคาต่ำที่สุด