ชั่วขณะหนึ่ง เฉินสวินก็ง้างธนูขึ้นอีกครั้ง
“นี่เป็นลูกธนูเหล็กลูกที่สองแล้ว”
มือของเขาดึงสายธนูจนตึง
วินาทีถัดมา ลูกธนูเหล็กก็พุ่งออกไปพร้อมเสียงดังปัง
เสียงหวีดแหลมดังขึ้น กระทั่งเกิดเสียงแหวกอากาศ
ไม่มีข้อกังขาใด ๆ ลูกธนูพุ่งทะลุดวงตาข้างหนึ่งของหมีดำโดยตรง
หมีดำคำรามลั่น ก่อนส่งเสียงร้องโหยหวน
ทว่ากลับยิ่งดูดุร้ายกว่าเดิม ดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ฉายแววอำมหิต ก่อนจะพุ่งเข้าหาเฉินสวินอีกครั้ง
ยากจะจินตนาการว่า ร่างใหญ่โตเช่นนั้นกลับเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วขึ้นในสถานการณ์เช่นนี้ มันพุ่งทะลุป่าไม้ ก่อเกิดเสียงลมหวีดหวิวเป็นระลอก
แม้แต่เฉินสวินก็ยังขมวดคิ้วเล็กน้อย
หมีดำตัวนี้หนังหนาเนื้อทนเกินไปแล้ว
ขนาดนี้แล้วยังไม่ตายอีกหรือ?
สัตว์ป่าทั่วไป หากโดนลูกธนูดอกนี้เข้า คงตายไปแล้ว!
ไม่รู้ว่าหมีดำตัวนี้วิวัฒนาการมาถึงระดับใด ถึงได้แข็งแกร่งเช่นนี้!
เขาขึ้นลูกธนูเหล็กบนสายธนูอีกครั้ง
ตอนนี้หมีดำพุ่งเข้ามาประชิดข้างกายเฉินสวินอย่างแทบจะถึงตัวแล้ว
เฉินสวินแค่นเสียงเย็นชา
วินาทีถัดมา ฝ่ามือของเขาแตะลงบนคันธนูเบา ๆ
ง้างธนูขึ้นลูกศร
ทำซ้ำท่วงท่าเดิม
แต่ทำไม่ได้
ระยะใกล้เกินไป!
เขาไม่มีความคิดจะหนีแม้แต่น้อย
อย่างไรเสีย เมื่อเผชิญหน้ากันบนทางแคบ ผู้กล้าย่อมเป็นฝ่ายชนะ หากคิดจะหนี บางทีอาจตายเร็วกว่าเดิม!
ตอนนี้ทำได้เพียงสู้สุดชีวิตเท่านั้น
เฉินสวินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ โดยไม่ลังเลให้เสียเวลา
เขารีบชักมีดฟืนออกมา
แล้วฟันลงบนฝ่ามือของหมีดำที่ตบลงมาจากด้านข้างโดยตรง
เขาระดมพลังเลือดและปราณทั่วร่าง
แต่แรงสะท้อนจากฝ่ามือนั้นก็ยังทำให้เขาแทบรับไม่ไหว