คนกลุ่มหนึ่งถูกพาตัวไปยังฝ่ายกิจการนักศึกษา
อาจารย์โจวระงับอารมณ์ไว้ เล่าเหตุการณ์คร่าว ๆ แล้วก็หันหลังออกไปโทรศัพท์
ภายในห้องประชุมผู้บริหารของธุรกิจตระกูลเผย เผยอวิ๋นหวยกำลังฟังรายงานประจำไตรมาส พอเลื่อนสไลด์ไปถึงหน้าที่สาม โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น
เขาเหลือบมองหน้าจอ เห็นว่าเป็นเบอร์ของฝ่ายกิจการนักศึกษามหาวิทยาลัยเยี่ยน
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เคยตกลงกันแล้วว่าเขาจะมาสอนเท่านั้น เวลาอื่นห้ามรบกวน
เขายกมือส่งสัญญาณให้หยุดชั่วคราว แล้วขยับนิ้วชี้กับนิ้วกลางอย่างไม่ใส่ใจ ทุกคนก็เงียบกริบทันที
เขารับสาย “ฮัลโหล?”
เสียงของอาจารย์โจวดังมาจากปลายสาย เจือความร้อนใจที่พยายามข่มไว้เล็กน้อย
“อาจารย์เผยครับ เจียวเจียวเกิดเรื่องขึ้นที่โรงเรียน... คุณช่วยมาด้วยตัวเองสักครั้งได้ไหมครับ?”
เผยอวิ๋นหวยผุดลุกขึ้นทันที เก้าอี้เลื่อนไปด้านหลังช่วงหนึ่ง
“เกิดอะไรขึ้น?”
อาจารย์โจวเล่าเหตุการณ์ให้ฟังไม่กี่ประโยค—นักศึกษาจากสถาบันอื่นมาก่อเรื่อง รุมทำร้ายคน และกู้เจียวเจียวถูกตบเข้าที่ใบหน้า
นิ้วมือที่จับโทรศัพท์ของเผยอวิ๋นหวยค่อย ๆ กำแน่น ข้อนิ้วซีดขาวขึ้นจาง ๆ เขาไม่พูดอะไร หลังวางสายก็หยิบเสื้อคลุมที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้ แล้วเดินตรงไปยังประตู ฝีเท้าเร็วราวกับสายลม
คนกว่าสิบคนในห้องประชุมมองหน้ากัน ไม่มีใครกล้าส่งเสียง
รถโรลส์-รอยซ์พุ่งออกจากลานจอดรถ แม้แต่การต้องรอไฟแดงเพิ่มอีกวินาทีก็ยังนานเกินไป
