เธอเปลี่ยนชุดอย่างคล่องแคล่ว—เสื้อครอปคล้องคอเปิดไหล่ เผยให้เห็นเอวบางกระชับ เครื่องประดับเอวโลหะสีทองฉลุลายห้อยระย้าลงมาเป็นวง แผ่นทองชิ้นเล็ก ๆ สั่นไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว สะท้อนแสงระยิบระยับ กางเกงเต้นขากว้างสีขาวนวลพลิ้วไหว ขอบผ้าปักลายด้วยดิ้นทองประณีต ริบบิ้นสีขาวสองเส้นผูกไว้ที่ข้อมือ พอยกมือก็พลิ้วสะบัดไปในอากาศ
เธอรวบผมยาวสีดำสนิทขึ้นสูงเป็นมวยเรียบง่ายแต่เก๋ไก๋ ประดับด้วยเครื่องประดับผมสีทองชิ้นเล็กสองสามชิ้น แล้วก้าวเท้าเปล่าลงบนพรม ข้อเท้าเรียวบางขาวผ่องจนสะดุดตาเมื่ออยู่ใต้แสงไฟ
เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วมายืนหน้ากล้อง
ท่วงทำนองอันยิ่งใหญ่แห่งยุครุ่งเรืองของราชวงศ์ถังจากเพลง “บทเพลงผีผา” ลอยออกมาจากโทรศัพท์
เธอยกมือขึ้น ริบบิ้นสีขาวที่ข้อมือวาดเป็นส่วนโค้งอ่อนช้อยกลางอากาศ
ร่างระหงหมุนวนอย่างอ่อนช้อย แขนที่ผูกริบบิ้นพลิ้วสะบัดกลางอากาศ เอวบางไหวเอน เท้าเปล่าก้าวถอยและหมุนไปบนพรม ท่วงท่าเนิบช้าแต่ผ่อนคลาย
หลังหมุนร่ายรำอยู่หลายรอบ ร่างของเธอก็ชะงักนิ่ง ยืนทรงตัวด้วยเท้าข้างเดียวอย่างมั่นคง ส่วนเท้าอีกข้างค่อย ๆ ยกขึ้น ผืนผ้าที่พลิ้วไหวกับผ้าแพรยาวหยุดนิ่งกลางอากาศชั่วขณะ ราวกับภาพจิตรกรรมที่ยังเคลื่อนไหวได้
ห้องไลฟ์เงียบไปไม่ถึงวินาที ก่อนจะระเบิดความคึกคักขึ้นมาทันที
“เชี่ย!!!”
“ฉันตายแล้ว! ตายจริง ๆ แล้ว!!”
“นี่นางฟ้าลงมาจากสวรรค์หรือไง!”
“สวยมาก สวยสุด ๆ”
“เจ้าหญิงแสนหวาน เธอเป็นเทพเซียนจากไหนกันเนี่ย!!”
เอฟเฟกต์ของขวัญระเบิดขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่ต้องเสียเงิน รถสปอร์ต ปราสาท และดอกไม้ไฟรูปหัวใจปกคลุมหน้าจอเป็นผืนใหญ่ ของขวัญงานฉลองก็เด้งขึ้นมาติด ๆ กัน เอฟเฟกต์สีทองแทบจะกลบภาพจนมิด