หลังจากกู้ฮุ่ยจากไป คุณชายใหญ่กู้ก็เหลือบไปเห็นงานปักที่กู้ฮุ่ยวางไว้บนเก้าอี้
เขาเคยได้ยินกู้ฮุ่ยเล่าว่า ซูเสี่ยวพานางไปที่ร้านปักผ้า แล้วจงใจให้เจ้าของร้านเห็นฝีมือของนาง เจ้าของร้านจึงรีบเสนองานให้นางทำ
ตอนนั้นคุณชายใหญ่กู้ก็รู้สึกแล้วว่าภรรยาของตนเป็นคนกล้าหาญ รอบคอบ และมีแผนการ
ดูท่าเขาคงเก็บของล้ำค่ามาได้จริง ๆ
ตอนนี้พอดีไม่มีอาการง่วง อีกทั้งเพิ่งกินอิ่ม ร่างกายก็มีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง
เขาจึงเดินไปที่โต๊ะ โต๊ะตัวนี้ไม่ได้ใช้งานมานานแล้ว แต่ยังคงสะอาดเอี่ยมไร้ฝุ่น ข้าวของบนโต๊ะหนังสือก็วางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
เขานั่งลงข้างหน้าต่าง คลี่กระดาษเซวียนให้เรียบ ฝนหมึกแล้วหยิบพู่กันขึ้นมา คนในตระกูลกู้รู้เพียงว่าเขาเก่งด้านการอ่านหนังสือ แต่ไม่รู้ว่าเขายังมีฝีมือด้านวาดภาพและเขียนอักษรด้วย
แสงแดดสีทองลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นริ้วเล็ก ๆ ตกกระทบบนโต๊ะจนเกิดเงาเป็นหย่อม ๆ
สายลมต้นฤดูร้อนพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มอย่างแผ่วเบา พัดปอยผมยาวดำขลับของคุณชายใหญ่กู้ให้พลิ้วไหว
แสงสีทองตกลงบนใบหน้าขาวราวเครื่องเคลือบของเขา ผิวดูโปร่งแสงดุจหยกอุ่น ขับให้ใบหน้าหล่อเหลายิ่งขึ้น ราวกับเซียนผู้พลัดหลงลงมายังโลกมนุษย์
เขามีสีหน้าจดจ่อ บางครั้งก็มีเสียงไอที่พยายามข่มไว้เล็ดลอดจากริมฝีปาก ใบหน้าหล่อเหลาจึงปรากฏสีแดงระเรื่ออย่างคนป่วย เสื้อคลุมตัวยาวที่ซักจนสีซีดสวมอยู่บนร่างอย่างหลวม ๆ ยิ่งทำให้เขาดูผอมบาง
ซูเสี่ยวกำลังหยิบตะกร้าสะพายหลังอยู่ในลานบ้าน พอหันมาก็เห็นภาพงดงามราวภาพวาดนี้ หัวใจแทบหยุดเต้นไปครึ่งจังหวะ นางยืนนิ่งมองอยู่ตรงนั้นอย่างเหม่อลอยไปพักใหญ่
ผู้ชายหล่อขนาดนี้กลับเป็นสามีของฉัน ดูท่าการทะลุมิติมาครั้งนี้ก็ไม่ขาดทุนแฮะ
ซูเสี่ยวอารมณ์ดี ฮัมเพลงเบา ๆ พลางเดินออกจากลานบ้าน มุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลัง
นางจะไปเก็บสมุนไพรที่ใช้ทำธูปกันยุง
สมัยเรียนมหาวิทยาลัยในชาติก่อน นางเคยทำธูปกันยุงกับเพื่อนร่วมห้อง ยังพอจำส่วนผสมและสัดส่วนคร่าว ๆ ได้ แต่คงต้องค่อย ๆ ทดลอง เพราะผ่านมาหลายปีแล้ว ความทรงจำย่อมคลาดเคลื่อนได้