จ่ายเงินเสร็จ เจาะเลือดเสร็จ และอัลตราซาวนด์เรียบร้อย ลู่จืออวี้ก็ถือใบรายงานผลตรวจปึกหนึ่งกลับมาที่ห้องรอพร้อมซ่งเค่อหนิง
คุณหมอพลิกดูผลตรวจคร่าว ๆ ก่อนเอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร อายุครรภ์เกิน 6 สัปดาห์แล้ว มีทั้งหัวใจและตัวอ่อนครบค่ะ”
พอได้ยินดังนั้น ความกังวลที่ค้างคาใจของลู่จืออวี้กับซ่งเค่อหนิงก็คลายลงพร้อมกัน
คุณหมอพูดต่อ “ช่วง 3 เดือนแรกเป็นช่วงสำคัญและเสี่ยงอันตราย อย่าหักโหม พักผ่อนให้เพียงพอ แล้วกินกรดโฟลิกต่อให้ตรงเวลาด้วยนะคะ”
ซ่งเค่อหนิงรีบจำคำแนะนำเหล่านั้นไว้ในใจ แล้วถามต่อถึงอาหารที่ควรงดระหว่างตั้งครรภ์
คุณหมออธิบายข้อควรระวังทั่วไปให้ฟังสั้น ๆ ออกใบนัดตรวจครรภ์ครั้งต่อไปให้ แล้วบอกว่าให้กลับมาตรวจอีกครั้งในอีก 1 เดือน
ตอนออกจากโรงพยาบาลก็เป็นเวลา 11 โมงแล้ว
แดดร้อนระอุสาดลงมา แสงจ้าจนแทบลืมตาไม่ขึ้น พื้นปูนหน้าตึกผู้ป่วยนอกแผดเผาจนร้อนผ่าว ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมา อากาศไกลออกไปบิดเบี้ยวเพราะความร้อน
ซ่งเค่อหนิงหรี่ตาเงยหน้ามองแดดเปรี้ยง ก่อนหยิบร่มกันแดดจากกระเป๋าผ้าออกมากาง แล้วเผลอเอียงร่มไปทางลู่จืออวี้
ลู่จืออวี้ยื่นมือมารับด้ามร่ม แล้วค่อย ๆ ขยับร่มกลับไปบังแดดเหนือศีรษะเธอจนมิด
ทั้งคู่เดินไปยังป้ายรถเมล์อย่างเงียบ ๆ ก่อนขึ้นรถเมล์กลับ
ช่วงเวลานี้รถเมล์โล่งมาก มีผู้สูงอายุอยู่ประปราย จะเลือกนั่งตรงไหนก็ได้
ลู่จืออวี้ให้ซ่งเค่อหนิงนั่งริมหน้าต่าง ส่วนตัวเองนั่งด้านนอก