เมื่อม่านกั้นชั้นที่พันสลายเป็นผงผลึกไปเช่นกัน แสงกระบี่ก็เริ่มมัวลงบ้างเล็กน้อย แต่มันก็ฟันลงบนร่างจริงของรูปปั้นผลึกน้ำแข็งได้จริง ๆ
"ฉึก——"
เสียงคมกระบี่เฉือนเข้าสู่ร่างผลึกน้ำแข็ง แหลมเสียดหูผิดปกติ
รูปปั้นผลึกน้ำแข็งสั่นเทาอย่างรุนแรง
บนร่างผลึกน้ำแข็งที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของมัน ปรากฏรอยแผลลึกจากคมกระบี่
พลังงานสีม่วงเข้มพุ่งทะลักออกจากบาดแผล ดั่งสายเลือด
แต่มันไม่ถอยหลัง
กลับพุ่งเข้าหาแสงกระบี่เบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง!
กางแขนทั้งสองออก กอดแสงกระบี่สีเงินขาวนั้นไว้แน่น
พลังงานสีม่วงเข้มหลั่งไหลอย่างบ้าคลั่ง หมายจะกัดกร่อน หลอมรวมแสงกระบี่นี้ให้เป็นของมัน
พร้อมกันนั้น บนใบหน้าที่ไร้ซึ่งอวัยวะทั้งห้า ก็ปริแตกเป็นรอยแยกขึ้นมาหนึ่งร่อง ดั่งปากขุมหนึ่ง
จากปากนั้น คายจุดแสงเล็ก ๆ สีม่วงเข้มเกือบดำ ขนาดเท่าเมล็ดงาออกมา
จุดแสงปรากฏขึ้น อุณหภูมิทั่วทั้งมิติผลึกน้ำแข็งลดลงอย่างกะทันหันมากกว่าสิบเท่า
แม้กระทั่งมิติเองยังครางครวญออกมาอย่างทนทานไม่ไหว
นี่คือแก่นน้ำแข็งในไขกระดูก
คือแก่นแท้ที่ควบแน่นจากมิติผลึกน้ำแข็งแห่งนี้ จากเขาจิ้งถานภายนอกนั้น และจากเส้นชีพจรหนาวเหน็บโบราณหมื่นปีใต้ทุ่งหญ้าของชนเผ่าทางเหนือ
คือไพ่ตายที่แท้จริงของมัน
จุดแสงค่อย ๆ ลอยเข้าหาหน้าผากของซูชิงหนาน
ระหว่างทางที่มันผ่าน กาลเวลาลื่นไหลช้าลงอย่างผิดปกติ โครงสร้างมิติเริ่มบิดเบี้ยวและพังทลาย
นี่คือพลังที่เหนือสามัญชน
คือการโจมตีที่แตะถึงระดับของ "กฎ"
ซูชิงหนานมองจุดแสงสีม่วงดำที่บินเข้ามา ใบหน้าเผยสีหน้าที่จริงจังเป็นครั้งแรก
เขาคลายมือที่กำกระบี่อยู่
ปล่อยให้รูปปั้นผลึกน้ำแข็งกอดแสงกระบี่สีเงินขาวนั้นไว้ แล้วต่างฝ่ายต่างถูกกันและกันกัดกร่อนไป
จากนั้น เขายกมือซ้ายขึ้น
ยื่นนิ้วชี้ ปลายนิ้วเล็งไปที่จุดแสงสีม่วงดำนั้น แล้วแตะเบา ๆ
ไม่ใช่การชนกันอย่างดื้อรั้น
แต่เป็นการวาดวงแหวนอักขระสีทองอ่อนละเอียดรอบหนึ่ง บนเส้นทางที่จุดแสงสีม่วงดำบินผ่าน
อักขระหมุนวน กลายเป็นเกลียววังวนเล็ก ๆ
ใจกลางของเกลียววังวน มองเห็นหมู่ดาวอันกว้างใหญ่ไพศาล ดวงดาวหมุนเวียน ทางช้างเผือกห้อยหัว
จุดแสงสีม่วงดำพุ่งเข้าสู่เกลียววังวนไปทั้งดวง