ฝนเริ่มซาลงแล้ว
บนถนนหลวง เหลือเพียงศพห้าศพ ม้าสีเหลืองล้มตายหนึ่งตัว และดาบเหล็กที่ปักอยู่ในพื้นโคลน
คบไฟดับไปนานแล้ว
เสียงกีบม้าดังมาจากระยะไกล
ทหารม้าชุดดำสิบกว่าคนควบม้าฝ่าฝนมา นำโดยชายวัยกลางคนใบหน้าเย็นชาคมคาย
พวกเขาหยุดอยู่ข้างศพ ลงจากม้าตรวจสอบ
"ตายแล้ว" ชายวัยกลางคนคลำลมหายใจของเซียวติ้งปัง แล้วลุกขึ้นยืน "ดำเนินการตามแผนเดิม!"
"รับทราบ!"
...
สองวันต่อมา ณ เมืองหลวงเฉียน จวนลับของท่านจางเก๋อเหล่า
แสงเทียนทอดเงาของท่านจางเก๋อเหล่าลงบนกำแพง ยืดยาว ไหวระริกเล็กน้อย
เขานั่งสงบบนเก้าอี้ไท่ซือ มือวนเล่นแหวนหยกเขียวหนึ่งวง สายตาลึกล้ำเหลือหยั่ง
เสียงฝีเท้าดังมาจากทางลับ
ชายวัยกลางคนหน้าเย็นชาค้อมตัวเดินเข้ามา คุกเข่าข้างหนึ่งลง: "ท่านเก๋อเหล่า เรื่องเรียบร้อยแล้ว"
"เล่ารายละเอียดมา" เสียงของท่านจางเก๋อเหล่าเรียบนิ่ง
"เซียวติ้งปังและทหารองครักษ์อีกสี่นาย ถูกสังหารทั้งหมดที่ศาลาสามสิบลี้บนถนนหลวงเมืองปิ้งโจว บาดแผลถึงตายคือพิษร้ายของตระกูลถัง 'ไห่ถังจุ้ย' ถูกแผลแล้วตายทันที หลังตายใบหน้านิ่งสงบราวกับเมาเหล้า ภาพเหตุการณ์จัดฉากเป็นโจรภูเขาปล้นฆ่า ทรัพย์สินถูกปล้นจนเกลี้ยง ศพ..."
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง: "ตามที่ท่านสั่ง เก็บของไว้หนึ่งชิ้น"
ท่านจางเก๋อเหล่าได้ยินแล้วมุมปากยกยิ้มเย็น
"ทางถังได่ได่เล่า?"
"ได้ส่งของตามสัญญาไปยังเสฉวนแล้ว" ชายวัยกลางคนกล่าว "ประมุขตระกูลถังพอใจมาก กล่าวว่าภายหน้าหากยังมีกิจการทำนองนี้ ก็ติดต่อได้อีก"
"ดีมาก" ท่านจางเก๋อเหล่าวางป้ายอาญาสิทธิ์บนโต๊ะเบา ๆ "เด็กนั่น... ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ใช่ไหม?"
"ไม่มี นางจัดการอย่างสะอาดเรียบร้อย หลังฆ่าคนแล้วจากไปทันที ศาลเมืองปิ้งโจวรับแจ้งความแล้ว คิดเพียงว่าเป็นโจรภูเขาธรรมดาปล้นฆ่า ได้สรุปคดีอย่างลวก ๆ"
"โจรภูเขาธรรมดา?" ท่านจางเก๋อเหล่าหัวเราะ เสียงหัวเราะทุ้มต่ำ "จอมพลเซินอู่ขั้นปฐพีวัชระคนหนึ่ง นำทหารเก๋าผ่านศึกสี่นาย ถูกโจรภูเขาธรรมดาปล้นฆ่าบนถนนหลวง... คำพูดนี้ เจ้าเชื่อหรือ?"
ชายวัยกลางคนนิ่งไปครู่หนึ่ง: "ในราชสำนักมีคนฉลาดมาก"