หมอกบางกริบราวม่านไหม ยาแรงกลั่นตัวดั่งมังกรพ่นพิษ
ภายในห้องลับ นิ้วทั้งสิบของถังได่ได่ทอแสงสิบสีท่ามกลางไอร้อนชื้น
ม่วง ดำ เขียวคราม น้ำเงิน แดง ขาว เหลือง เขียว ส้ม เทา ทุกสีล้วนประหลาดจนสะเทือนใจ ทุกเล็บชุบพิษร้ายถึงตายสำหรับปรมาจารย์
ซูชิงหนานยังคงนั่งอยู่ในถังยา น้ำยาเขียวเข้มเดือดปุดเป็นฟองละเอียด
ส่วนใต้บ่าของเขาจมหายไปในม่านหมอก เห็นเพียงใบหน้าซีดเผือดราวกระดาษ และดวงตาสงบนิ่งเกินปกติคู่นั้น
"พิษร้ายสิบประการแห่งตระกูลถัง" เขาเอ่ยเสียงเบา "เจ้าฝึกมานานเท่าใด?"
"แปดปี" ถังได่ได่ตอบอย่างจริงจัง "เริ่มฝึกตั้งแต่เก้าขวบ วันละสี่ชั่วยาม อาจารย์ว่า พรสวรรค์ของข้าดีที่สุดในรอบร้อยปีของตระกูลถัง แต่อย่างน้อยต้องฝึกสิบปีจึงจะบรรลุขั้นต้น ข้าฝึกสำเร็จเร็วกว่านั้นสองปี"
น้ำเสียงของนางแฝงความภาคภูมิเล็กน้อยที่ยากจะสังเกต ดุจเด็กที่รอคอยคำชม
ซูชิงหนานหัวเราะ "เช่นนั้นเจ้าอายุสิบเจ็ด ก็ฝึกพิษร้ายสิบประการสำเร็จ น่าทึ่งนัก"
"เจ้ากลัวหรือไม่?" ถังได่ได่เอียงคอถาม
"กลัว" ซูชิงหนานตอบตามจริง "พิษร้ายสิบประการพร้อมกัน แม้แต่เซียนสถิตย์ในมนุษย์โลกยังต้องเสียเลือดเนื้อ"
"เช่นนั้นทำไมเจ้าไม่หนี?" ถังได่ได่ยิ่งอยากรู้ "เจ้ามีโอกาสชัด ๆ ก่อนข้าเข้ามา เจ้าแช่อยู่ในถังยาครึ่งชั่วยาม ในเวลานั้น เจ้ามีโอกาสลุกขึ้นหนีอย่างน้อยสามครั้ง"
ซูชิงหนานไม่ตอบคำถามนั้น
เขาทำได้เพียงมองนิ้วทั้งสิบของถังได่ได่ มองสิบสีนั้นไหลวนแปรเปลี่ยนไปมาในหมอก
"ไห่ถังจุ้ย ซิวหลัวอิ่น ปี้ลั่วหวงฉวน ชิงซวงฉีเสวี่ย หงเฉินเจี๋ย..." เขาเอ่ยชื่อพิษทีละอย่าง "อีกห้าอย่างที่เหลือมีอะไรบ้าง? ให้ข้าเดาดู—ชื่อซื่อกู่เซียว? ซานเชิงเมิ่งต้วน? และ... หลุนหุยอิ่น?"
แววตาประหลาดใจวาบผ่านในดวงตาถังได่ได่
"เจ้ารู้ได้อย่างไรทั้งหมด?"
ซูชิงหนานยิ้ม "พิษร้ายสิบประการแห่งตระกูลถัง ห้าอย่างแรกมีชื่อมีเสียง ห้าอย่างหลัง... มีเพียงเจ้าสำนักแต่ละยุคเท่านั้นที่รู้ชื่อ เจ้าฝึกสิบพิษสำเร็จ แสดงว่าประมุขถังมองเจ้าเป็นเจ้าสำนักคนต่อไปแล้ว"
เขาหยุดครู่หนึ่ง แล้วเสริมว่า
"ดังนั้นวันนี้เจ้าที่มา มิใช่เพียงจะฆ่าข้า เจ้าต้องการ... ใช้ชีวิตข้า พิสูจน์วิถีของเจ้า"