การเปลื้องผ้าที่คล่องแคล่วเป็นธรรมชาติของหลินหลาน ทำให้ฉันเคลิ้มเหมือนย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน.....
หลายเดือนหลังจากเลิกกัน หลายครั้งที่ฉันฝันว่าเธอกลับมา และใช้ชีวิตกับฉันเหมือนเมื่อก่อน
พอตื่นขึ้น......ก็เหมือนเกิดใหม่ในอีกโลกหนึ่ง รู้สึกขมขื่นและเจ็บปวดใจเป็นระลอก!
เธอมีนิสัยไม่ดีอยู่อย่างหนึ่ง ทุกครั้งที่กลับบ้านจะต้องปิดม่านก่อน แล้วถอดเสื้อผ้าจนหมด! เดินเปลือยกายในห้องแล้วนอนเปลือยกาย บอกว่าเป็นการใกล้ชิดธรรมชาติ มีประโยชน์ต่อสุขภาพ
ขณะที่ฉันกำลังมึนงง คนตัวดีนี่ก็ถอดเสื้อเชิ้ตออกแล้ว กำลังจะปลดตะขอเสื้อชั้นใน......
"หลินหลาน!"
ฉันตวาดเสียงดัง: "แกจะเอาหน้าบ้างได้ไหม? ตอนนี้แกเป็นเมียคนอื่นแล้วนะ! เราสองคนจบกันแล้ว!"
"ชิ!"
หลินหลานไม่ใส่ใจ กลอกตามองฉันอย่างดูแคลน
ในขณะที่ฉันกำลังคิดจะเตะเธอตกขอบเตียง มือถือที่หัวเตียงก็ดังขึ้น ฉันมองดูก็พบว่าเป็นโทรศัพท์จากแม่!
"แกอย่าส่งเสียงนะ!"
ฉันจ้องหน้าเธออย่างเตือน แล้วรับสาย
"แม่!"
"พี่! ฉันเอง!"
เสียงน้องสาวดังมาจากปลายสาย: "พี่ ฉันไม่อยากเรียนมหาลัยแล้ว ฉันอยากไปหา พี่ที่เจียงเฉิง พี่ เราออกมาทำงานด้วยกันดีไหม?"
"บ้าไปแล้ว! แกสอบได้คะแนนเกินเส้นหนึ่ง 60 กว่าคะแนน ไม่อยากเรียนมหาลัยแล้ว? บ้าไปแล้วเหรอ?"
"พี่ ที่บ้านไม่มีเงินแล้ว! อาการของแม่ก็แย่ลงอีก หมดไปเป็นหมื่น ทำให้พ่อกลุ้มจนสูบบุหรี่ไม่หยุดทั้งคืน! ญาติๆ ก็ไม่มีใครยอมให้พวกเรายืมเงินแล้ว......พี่ เรียนไปแล้วได้อะไร? ก็ออกมาทำงานเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ฉันไปเลี้ยงหมูกับพี่ดีไหม? พี่ช่วยพาฉันหน่อย ฉันอยากหาเงินมารักษาแม่......พี่! ฉันกินอะไรก็ได้ไม่กลัวลำบาก งานสกปรกเหนื่อยแค่ไหนฉันก็ยอมทำ!"
คำพูดของน้องสาวทำให้จมูกฉันแสบแปลบ ฝืนกลั้นน้ำตาแล้วสูดจมูก: "เจวียนจื่อ ฟังพี่นะ......พี่หางานดีๆ ได้แล้ว ได้เดือนละหลายหมื่นนะ เลี้ยงแกได้! แกตั้งใจเรียน! อย่าคิดมาก!"
"จริงเหรอ? พี่!"
"อืม!"
......
ระหว่างที่ฉันคุยกับน้องสาว หลินหลานคนหน้าไม่อายก็ถอดเสื้อผ้าหมดเกลี้ยง มุดเข้ามาในผ้าห่ม กอดฉันอย่างออดอ้อน แถมยังจูบที่หน้าอกฉัน มือก็ลูบไล้ไปมาอย่างไม่หยุด......
"พอแล้วเจวียนจื่อ! แค่นี้ก่อนนะ พี่ยุ่งนิดหน่อย อีกสองวันฉันจะโอนเงินกลับบ้าน!"
"ได้เลยพี่!"
......
เดิมทีอยากคุยกับแม่อีกสักหน่อย แต่เห็นหลินหลานยิ่งท่าทางมากเกินไป ฉันก็เลยต้องวางสายก่อน!
"สามี......"
"สามีหัวควย!"
ฉันสะบัดแขนแรงๆ จนเกือบจะผลักเธอตกเตียง!
"หลินหลาน! ฉันไม่เคยเห็นใครหน้าไม่อายอย่างแกมาก่อน!"
ฉันโมโห ด่าออกไปแรงๆ: "แกแม่งให้คนเขาเล่นแล้ว ยังจะกลับมาทำเหี้ยอะไร? จะบอกให้นะ! ซ่งเฉิงอย่างฉันมันจน แต่ฉันไม่เอาเกือกเด็ดขาด!"
"เกือก? เหอะ!" หลินหลานลุกขึ้นนั่งอึ้ง ฝืนหัวเราะเยาะ แต่ขอบตากลับแดงขึ้นมาทันที
"ฉันพูดผิดเหรอ?"
ฉันพูดจิกกัด: "แกไปร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อลันโจว สั่งก๋วยเตี๋ยวมาชามหนึ่ง กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย อยู่ดีๆ ก็มีไอ้งั่งคนหนึ่งเดินมาซดน้ำซุปแก แล้วแกยังจะกินต่อไหม? อย่าทำอะไรในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากให้เขาทำกับเรา!"
ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะพูดให้มันแรงขนาดนี้!
แต่เป็นเพราะเธอได้คืบจะเอาศอก ทำให้เกินไปจริงๆ!
เป็นไปตามคาด หลินหลานทนคำพูดเสียดสีของฉันไม่ไหว น้ำตาไหลพรากๆ เสียงสะอื้นอยู่ในลำคอ......แต่เธอก็ยังไม่ขยับ ไม่มีท่าทีว่าจะใส่เสื้อผ้าแล้วเดินจากไป!
"อาเฉิง ตอนนั้น......ฉันมีเหตุจำเป็นจริงๆ"
เธอสูดจมูก พูดสะอื้น: "แกพูดถูก! ฉันสกปรก ฉันคู่ควรกับแกไม่พอ! แต่ลูกของเราบริสุทธิ์......เธอเองก็ต้องการพ่อแท้ๆ และต้องการการปกป้องจากแก!"
"ถ้างั้นแกก็มีเรื่องก็ว่ามา! อย่ามาไขลานกับฉันเลย ใส่เสื้อผ้าซะ......"
ฉันหยิบชุดชั้นในของเธอโยนไปให้
หลินหลานก็ยังไม่ใส่ แต่กลับค้นกระเป๋าถือ หยิบมือถือออกมา เปิดรูปให้ฉันดู
"อาเฉิง ดูนี่สิ นี่คือลูกสาวของเรา ตั่วตั่ว! สามขวบแล้ว! ดูตาและจมูกของเธอ เหมือนแกมากเลยนะ!"
จ้องมองเด็กหญิงน้อยน่ารักในรูป หัวใจของฉันก็กระตุกวาบ!
จะว่าไปแล้ว เด็กคนนี้ หน้าตาก็เหมือนหลินหลานจริงๆ ล่ะ เหมือนย่อส่วนหลินหลานมาเลย!
แต่ตากับจมูก ก็พูดไม่ได้ว่าคล้ายกับฉันขนาดไหน
นี่คือลูกสาวของฉันจริงๆ เหรอ? ฉันมีลูกแล้ว?
หลินหลานหยิบถุงตัวอย่างใสเล็กๆ ออกมาอีก ในนั้นมีเส้นผมยาวอยู่หลายเส้น
"นี่คือเส้นผมของตั่วตั่ว......"
หลินหลานพูดด้วยแววตาหวานซึ้ง: "แกหาเวลาไปตรวจดีเอ็นเอดูเถอะ จะได้พิสูจน์ว่าฉันพูดจริง!"
"แหะ!"
ฉันจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบด้วยความรำคาญใจ สูดปื้ดแล้วพูดว่า: "หลินหลาน งั้นแผนการแกคืออะไรกันแน่?"
"อาเฉิง!"
หลินหลานมองฉันอย่างจริงจัง: "เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กนะ! เราไม่มีทางอื่นให้เลือกแล้ว! เรื่องของตั่วตั่วไม่ช้าก็เร็วต้องแดง เหมือนกับระเบิดเวลา! ถึงตอนนั้น แก ฉัน ครอบครัวของเรา แล้วก็ตั่วตั่ว ต้องซวยไปด้วยกันหมด......แกไม่รู้จักสวี่เส้าคุนคนนั้น เขาเป็นไอ้งั่งอันดับหนึ่งแห่งเจียงเฉิง! พยาบาทแรงกล้า ไม่ตายไม่เลิก!"
เธอหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ: "เคยมีตำรวจจราจรคนหนึ่งไปล่วงเกินเขา! เขาก็เลยจ้างคนไข้มะเร็งลำไส้ตรงระยะสุดท้าย ขับรถไปชนจนตายเลย......อาเฉิง! คนบ้านั่น ทำทุกอย่างได้ทั้งนั้น!"
"เฮ้อ!"
ฉันเคาะขี้บุหรี่ด้วยความรำคาญใจ: "ฉันถามว่าแกจะทำอะไรกันแน่?"
"แกเข้าไปในบริษัทตระกูลสวี่ก่อน แล้วฉันจะสนับสนุนแกอยู่เบื้องหลัง! ค่อยๆ ได้รับความไว้วางใจจากคนในตระกูลสวี่ แล้วเข้าสู่วงในของพวกเขา!"
แววตาของหลินหลานหดลงเป็นจุดสองจุด ฉายแววเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ: "จากนั้นเราก็รวบรวมหลักฐานอาชญากรรมของสวี่เส้าคุน......รอจนข้อมูลในมือมากพอที่จะจัดการเขาให้ตายตกไปตามกัน เราก็ไปฟ้องศาลที่สูงกว่า! แค่เขาตาย ฉันกับลูกก็จะปลอดภัย!"
"เข้าสู่วงในตระกูลสวี่? เชอะ!"
ฉันหัวเราะเยาะอย่างดูถูก: "ฝันไปเถอะแก? แกคิดว่าสวี่เส้าคุนเป็นคนโง่หรือไง? เด็กนี่ถ้าเป็นลูกฉันจริงๆ สวี่เส้าคุนจะดูไม่ออกหรอกว่าเหมือนฉัน? แล้วฉันยังจะเข้าไปใกล้ๆ อีก? เรียกว่าหนูมาเลียปากจมูกแมว หาเรื่องใส่ตัวดีๆ นี่เองไม่ใช่เหรอ?"
"เด็กยังเล็กนะ หน้าตาคล้ายฉัน สวี่เส้าคุนดูไม่ออกหรอก......"
หลินหลานทำเป็นไม่ใส่ใจ: "อีกอย่าง เขาเป็นเพลย์บอย ทุกวันใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อข้างนอก ไม่ใส่ใจตั่วตั่วเลยสักนิด มีอยู่ครั้งหนึ่งนึกว่าตั่วตั่วเป็นลูกของแม่บ้านด้วยซ้ำ......อาเฉิง เรารอต่อไปอีกไม่ได้แล้ว ต้องรุกเข้าหาอย่างแข็งขัน! ถึงจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์! ไม่อย่างนั้นรอให้ตั่วตั่วโตขึ้นเรื่อยๆ ความเสี่ยงก็จะยิ่งมากขึ้น!"
เห็นฉันยังลังเลไม่ตัดสินใจ หลินหลานก็ถอนหายใจยาว น้ำตาไหลพรากๆ อีกครั้ง: "อาเฉิง เราตายไปก็ไม่เป็นไร แต่เราต้อง......สู้เพื่อหาทางรอดให้ลูกนะ! แล้วก็ กำจัดสวี่เส้าคุน ก็ถือว่าเป็นการกำจัดภัยร้ายของเมืองเจียงเฉิงด้วย!"
ฉันถอนหายใจยาว บี้ก้นบุหรี่ให้ดับ: "ฉันไปบริษัทแก จะทำอะไรได้? ฉันเป็นแค่คนเลี้ยงหมู!"
"เลี้ยงหมูแล้วไง?"
หลินหลานพูดอย่างตื่นเต้น: "แกเป็นปริญญาโทนะ! วุฒิการศึกษามันอยู่ตรงนี้! อาเฉิง! ฟังฉันนะ ฉันวางแผนให้แกเข้าไปอยู่ในแผนกของพี่สาวใหญ่ก่อน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการใหญ่ให้เธอ!"
"ผู้ช่วยผู้จัดการใหญ่?"
"ใช่ไง!"
หลินหลานพูดอย่างออกรส: "สวี่เหม่ยเจวียน พี่สาวใหญ่ของสวี่เส้าคุน เป็นถึงเจ้านายใหญ่ของเหิงต้าอสังหาฯ เป็นรองผู้จัดการใหญ่! ในเหิงต้าอสังหาฯ สั่งได้คำเดียว! แค่แกเอาตัวรอดกับเธอได้ ก็เข้าสู่วงในตระกูลสวี่ได้สบายๆ! ความจริงแล้วแกแทบไม่ต้องติดต่อกับสวี่เส้าคุนมากนักเลย เขาเป็นแค่เสี่ยวเสเพลในตระกูลสวี่! รู้แต่ใช้เงิน ไม่มีอำนาจจริงจังอะไร! ทรัพย์สินของบ้าน ก็ทั้งท่านผู้เฒ่าสวี่ และพี่สาวๆ ของสวี่เส้าคุนเป็นคนดูแล!"
"พี่สาวหลายคน? เหย! เขามีพี่สาวกี่คนกันแน่?"
"ห้าคน!"
"ห้าคน?"
"อืม!"
หลินหลานพยักหน้า: "แต่ไม่ใช่แม่คนเดียวกันนะ แต่ละคนดูแลแผนกต่างๆ ของตระกูลสวี่ จริงๆ แล้ว ธุรกิจอสังหาฯ ก็เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของอาณาจักรบริษัทตระกูลสวี่ พวกเขาทำธุรกิจใหญ่มาก!"
"อ้อๆ......"
ฉันพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
"พี่สาวใหญ่เพิ่งหย่าไม่นาน ผลงานบริษัทก็แย่มาก! ช่วงนี้อารมณ์ก็ไม่ดีมาตลอด!"
หลินหลานกระพริบตาให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์: "แกไปแล้วล่ะก็ ตั้งใจทำงานเข้า สร้างผลงานสักหน่อย รู้จักห่วงใยใส่ใจเธอบ้าง......เธอต้องชื่นชมแกแน่! พอได้ความไว้วางใจแล้ว แกก็ถือโอกาสสืบข้อมูลและหลักฐานความผิดมาได้!"