หลินหลาน แฟนสมัยมหาวิทยาลัยของฉัน เป็นสาวงามระดับสุดยอด
หุ่นร้อนแรง ผิวขาวเนียน หน้าตาจิ้มลิ้ม โดยเฉพาะดวงตาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คู่นั้น ชวนให้คนหลงใหลแทบตาย!
หลินหลานมีแรงขับทางเพศสูงมากเป็นพิเศษ
ในช่วงหลายปีที่อยู่ด้วยกัน ยกเว้นวันที่มีประจำเดือน เธอเรียกร้องเกือบทุกคืน ไม่อย่างนั้นนอนไม่หลับ
แต่เด็กหนุ่มยากจนย่อมรักษาดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยเอาไว้ไม่ได้!
ปีที่จบปีสี่ เธอเลือกที่จะเลิกกับฉันอย่างเด็ดขาด แต่งงานกับคุณชายสกุลสวี่แห่งเหิงต้าอสังหาฯ เจียงเฉิงของเรา
ส่วนฉันเลือกเรียนต่อปริญญาโท
ผ่านไปสามปีในพริบตา แต่เดิมคิดว่าเราคงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก
ทว่า หนึ่งเดือนหลังจากฉันเรียนจบ ขณะที่ยังขลุกอยู่ในห้องเช่า ส่งเรซูเม่ไปอย่างบ้าคลั่ง จู่ๆ เธอก็ติดต่อฉันมา......
ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นโทรศัพท์จากฝ่ายบุคคล พูดจานอบน้อมและสุภาพ
พอรู้ว่าเป็นเธอ ในใจก็พลุ่งพล่านด้วยความรำคาญทันที
“กริ๊ก ๆๆ! อาเฉิง ยังหางานไม่ได้อีกเหรอ มาทำงานที่บริษัทฉันมั้ย? ฉันเลี้ยงนายเอง!”
“หึ! ไม่ต้องมาแสร้งสงสารฉัน!”
ฉันจุดบุหรี่มวนหนึ่ง ไม่พลาดโอกาสที่จะเหน็บแนม: “คงไม่ใช่ถูกเขาสลัดทิ้งแล้ว ตอนนี้ถึงกลับมาวอแวกับฉันอีก!”
“กริ๊ก ๆๆ! เรื่องนั้นยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก!”
หลินหลานหัวเราะเบา ๆ: “ฉันน่ะ อยากคุยเรื่องความร่วมมือกับนาย!”
“ความร่วมมือ? เรามีอะไรจะมาร่วมมือกันได้?”
“อาเฉิง!”
หลินหลานถอนหายใจเล็กน้อย: “มีเรื่องหนึ่ง ที่ฉันต้องบอกนายแล้ว ลูกของฉันกับสามี เป็นลูกของนาย!”
ได้ยินคำนี้ สมองฉัน ‘วิ้ง’ ไปเลย!
“มะ... นายพูดบ้าอะไร!”
ริมฝีปากฉันสั่นระริก: “หลินหลาน! อย่าเอาพร้ามาตัดมะพร้าว! ลูกของพวกแกจะเป็นของฉันได้ไง?”
“ฉันรู้ว่าความจริงข้อนี้นายรับได้ยาก! แต่มันคือความจริง! ฉันตรวจดีเอ็นเอแล้ว ไม่ใช่เชื้อเขา!” หลินหลานพูดเสียงต่ำ
“ชิบ! ไม่ใช่ของเขาก็เป็นของฉัน? ฉันแม่งจะรู้ได้ไงว่าช่วงหลายปีมานี้แกอยู่กับใครบ้าง?”
“ซ่งเฉิง!”
หลินหลานโกรธอายพูด: “นายอย่ามาใส่ร้าย! ชีวิตนี้ฉันก็แค่นายกับ... ช่างเถอะ! ฉันไม่อยากทะเลาะกับนาย! ฉันแค่อยากบอกนายว่า ถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา เราสองคนซวยแน่! ตระกูลสวี่เส้นใหญ่ฟ้ากระจาย ตัดสินทั้งทางขาวและทางดำ ลุงของเขายังเป็นผู้พิพากษาศาลของเมืองเราอีก! ถึงตอนนั้น เราจะตายยังไงก็ยังไม่รู้!”
“แล้วแกจะเอาไง?” ฉันสูบบุหรี่แรง ๆ
“อาเฉิง!”
หลินหลานถอนหายใจ: “มาที่บริษัทฉันเถอะ! นายอยู่ข้างฉัน ฉันรู้สึกปลอดภัย......”
“ไสหัวไป!”
ฉันด่าลั่น: “หลินหลาน นี่สมองนายป่วยหรือเปล่า? ไม่พูดก่อนว่าที่แกพูดจริงหรือเปล่า? ถึงจะเป็นเรื่องจริง! มันไม่ควรตัดขาดกันจนวันตายสิถึงจะปลอดภัยที่สุด? แกเอาไอเดียที่ไหนคิดเอาฉันเข้าไปในบริษัทแกน่ะ นั่นมันหาที่ตายชัด ๆ!”
“ที่ที่อันตรายที่สุด ก็คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด!”
หลินหลานพูดอย่างจริงจัง: “อาเฉิง นายมาที่บริษัทเราเถอะ ฉันจะผลักดันให้นายก้าวขึ้นไป แทรกซึมเข้าสู่วงในของตระกูลสวี่ แล้วเราก็......”
“หยุด! หยุด!”
ฉันขัดจังหวะหลินหลาน: “หลินหลาน! ฉันขอเตือนแกหน่อย อย่ามาคิดอ่านกับฉัน! สิ่งเดียวที่ฉันทำได้ คือไปตรวจดีเอ็นเอกับแก ถ้าเป็นลูกของฉันจริง ฉันยินดีจ่ายค่าเลี้ยงดูตามกฎหมาย! ยกเว้นเรื่องนี้ อย่ามาคิดฝันลม ๆ แล้ง ๆ!”
“ซ่งเฉิง!”
หลินหลานอารมณ์พลุ่งพล่านพูด: “เส้นทางนี้เราไม่มีทางเลือก! แกคิดว่าฉันไม่อยากหย่ากับเขาเหรอ? เจ้าหน้าที่สวี่เส้าคุนเป็นแค่คนบ้า ถ้าเขารู้ว่าลูกในท้องฉันเป็นเชื้อของคนอื่น แก ฉัน และลูก! เราสามคนต้องตาย! แกไม่คิดถึงความตายของฉันก็ได้ แต่ตั่วตั่วเป็นลูกสาวของแก แกไม่สงสารเธอเลยหรือไง?”
ยังไม่ทันที่เธอพูดจบ ฉันวางสายไปตรง ๆ แถมยังรำคาญถึงขีดสุด!
สมองเริ่มย้อนความทรงจำไปสามปีก่อนอย่างบ้าคลั่ง......
คืนก่อนจบปีสี่ ฝนตกหนัก ถุงยางหมดแล้ว แต่เธอยืนยันจะเอาอีก ฉันเตรียมออกไปซื้อ
หลินหลานกลับบอกว่า มันจะบังเอิญอะไรนักหนา แค่ครั้งสองครั้งไม่ท้องหรอก วางใจเถอะ!
ชิบ!
หรือว่าจะเป็นคราวนั้น?
หลังจากนั้นไม่ถึงสัปดาห์ เธอก็เลิกกับฉัน รวดเร็วทันใจไปกับคนอื่น!
ฉันจุดบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า ในใจร้อนรนสุดขีด!
ไม่ใช่กลัวความรับผิดชอบ แต่เรื่องนี้มันยุ่งยากจริง ๆ!
พลาดนิดพลาดหน่อย เกิดเรื่องตายได้จริง ๆ!
ดูท่าว่าเจียงเฉิงนี้ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นไม่ช้าก็เร็วต้องมาติดกับของเธอเข้าสักวัน!
ฉันซื้อตั๋วรถกลับบ้านเกิดวันรุ่งขึ้น ตกกลางคืนก็เก็บของเสร็จ เตรียมเช้าตรู่วันรุ่งขึ้นก็คืนห้องแล้วไป
ทว่า เพิ่งจะนอนลงได้ไม่เท่าไร ประตูห้องกลับถูกคนใช้กุญแจเปิดเข้ามา
ฉันสะดุ้งพรวด ลุกพรึ่บขึ้นนั่ง!
กลิ่นหอมแบบผู้หญิงโชยมา ไฟก็ถูกเปิด
เงาสวยทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า ปรากฏตรงหน้าฉัน......
คือหลินหลาน!
ใจฉันเต้นตุบ ๆ !
ยายนี่ สามปีแล้ว! ยังเก็บกุญแจห้องเช่าไว้อีก หน้าหนาจริง ๆ!
แต่ก็นั่นแหละ เธอเปลี่ยนไปจริง ๆ หลุดพ้นจากความใสซื่อของนักศึกษาหญิง กลายเป็นงดงามเก๋ไก่ขึ้น!
เครื่องประดับมีค่าทั้งตัว ไม่ต้องพูดถึงแบรนด์เนม เครื่องสำอางอ่อนบางก็ประณีตราวกับวาดภาพ โดยเฉพาะขนตาของดวงตาจิ้งจอกคู่นั้น เรียวยาวสะบัดสะพรั่ง เย้ายวนถึงขีดสุด ราวกับดาราใหญ่
“โอ้ย! นี่คิดจะหนี?”
หลินหลานเหลือบตามองกระเป๋าเดินทางที่ฉันเก็บไว้ ปิดประตูแล้วเดินยิ้มมุมปากมานั่งที่ข้างเตียงฉัน ไขว่ห้าง......
“แกมาทำอะไร?”
ฉันเดือดดาล: “หลินหลาน! แกจะเอาอะไรอีก? ฉันไม่อยากเข้าไปในน้ำขุ่นของแก!”
“จ๊ะจ๊ะ!”
หลินหลานยกมือขาวผ่องเล็กขึ้น ลูบไล้ตรงมุมผ้าห่มของฉัน ถอนใจ: “เตียงนี้ ผ้าห่มนี้...... เต็มไปด้วยความทรงจำทั้งนั้น! อาเฉิง! อยากจังเหมือนเมื่อก่อน ที่จะบ้าคลั่งกับนายอีกครั้ง!”
“ไปให้พ้น!”
ฉันด่า: “ฉันไม่อยากโม้กับแก! หลินหลาน ฉันตกลงจะให้เงินแกเดือนละ 2000 หยวน ไปจนลูกอายุ 18 ฉันขอแค่อย่ามากวนฉันอีก โอเคมั้ย?”
“กริ๊ก!”
หลินหลานหัวเราะจนตัวสั่น: “2000 หยวน? ซ่งเฉิงนะ... ไม่ใช่ว่าฉันดูถูกนายนะ แต่นายจะควักเงิน 2000 หยวนออกมาได้เหรอ?”
“ฉัน...!”
“หึ!”
หลินหลานเสียดสี: “เรซูเม่ของนาย ฉันดูในเน็ตแล้ว เรียนเน้นการนวดให้หมูนั่น ตอนนี้หางานก็ยังยากเลยมั้ง! ยังจะค่าเลี้ยงดูอีก?”
ฉันอึ้งจนพูดไม่ออก!
ก็จริง วิชาเอกของฉันคือการผสมพันธุ์แม่หมูและการดูแลก่อนคลอด
หลัก ๆ ก็คือใช้วิธีนวดทางกายภาพ รักษาปัญหาแม่หมูไม่มีอารมณ์ ทำให้แม่หมูติดสัดสำเร็จ ตั้งท้องอย่างราบรื่น เพิ่มอัตราการรอดของลูกหมู
ทิศทางการวิจัยนี้เมื่อก่อนได้รับความนิยมมากทีเดียว แถมยังเหมาที่พักกับอาหารในฟาร์มหมูได้อีก เหมาะกับหนุ่มโสดไม่มีสังคมอย่างพวกเราสุด ๆ!
แต่ตอนนี้การเลี้ยงหมูเป็นระบบอุตสาหกรรม ระบบดิจิทัล เป็นแบบรวมศูนย์หมดแล้ว มีระบบการจัดการที่เป็นวิทยาศาสตร์เป็นมาตรฐาน ไม่จำเป็นต้องใช้พวกเราคนประเภทนี้มาแก้ปัญหาด้วยมืออีกแล้ว!
“ยิ่งไปกว่านั้น......”
ตาจิ้งจอกของหลินหลานหรี่ลงเล็กน้อย: “การฟอกไตของคุณน้า ก็คงเป็นค่าใช้จ่ายไม่น้อยเลยนะ! น้องสาวของนายก็จะเข้ามหาลัยแล้ว......”
“พอ! อย่าพูดแล้ว!”
ฉันกำหมัดแน่นด้วยความเครียด: “ถ้าแกมาดูฉันเป็นตัวตลก ก็เชิญออกไปเดี๋ยวนี้!”
“เฮ้อ......”
หลินหลานล้วงบัตรธนาคารใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าถือ วางไว้บนโต๊ะหัวเตียงของฉัน: “นี่คือ 1 ล้าน! อาเฉิง ที่จริงนายไม่ต้องต่อต้านฉันขนาดนี้ก็ได้ คนทำเพื่อเงิน นกทำเพื่ออาหาร หลายสิ่งก็จนใจ ฉันอยู่กับนายมาสี่ปี แม้จะไม่ได้จดทะเบียน แต่มันต่างอะไรกับการแต่งงาน? เป็นผัวเมียกันมานาน..... ยิ่งกว่านั้น เรายังมีลูกด้วย......”
พูดจบ เธอก็ทำเหมือนสามปีก่อนตอนกลับบ้าน ยืดเส้นยืดสาย ถอดเสื้อนอก แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด......