หลังวางสาย หลินโยวหนิงก็วางโทรศัพท์ลง
ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกว่าใบหูร้อนขึ้นเล็กน้อย ร้อนผ่าวอยู่หน่อย ๆ
นึกถึงคำพูดของกู้ไหว๋เฉินเมื่อครู่ หลินโยวหนิงเม้มริมฝีปาก ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งแล้วส่งข้อความหาเขา:【ฉันก็จะทำตามข้อตกลงเหมือนกัน】ในเมื่อเธอเรียกร้องให้กู้ไหว๋เฉินไม่ทำอะไรเกินเลย ตัวเธอเองก็จะไม่ทำเช่นกัน
ขณะเดียวกัน เธอก็จะสวมบทบาทคุณภรรยากู้ให้ดีที่สุด
ไม่ว่าทั้งสองคนจะมีความรู้สึกต่อกันหรือไม่ เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น หลินโยวหนิงจะเป็นคุณภรรยากู้ที่เข้าอกเข้าใจและเอาใจใส่เสมอ
กู้ไหว๋เฉิน:【?】
หลินโยวหนิง:【ไม่มีอะไร】
กู้ไหว๋เฉิน:【รีบพักผ่อนเถอะ】
หลินโยวหนิง:【……ฝันดี】
กู้ไหว๋เฉินเหลือบมองเวลาท้องถิ่น มุมปากยกขึ้นเงียบ ๆ:【ฝันดี】
คราวนี้พอวางโทรศัพท์ลง หลินโยวหนิงก็ไม่มัวลังเลหรือกังวลอีก ไม่นานเธอก็หลับไป
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินโยวหนิงตื่นขึ้นเองตามธรรมชาติ
หลังตื่นนอน เธอกินอาหารเช้าอย่างเอื่อยเฉื่อยก่อน จากนั้นค่อยส่งข้อความถามซูหรานว่าอยู่ที่ไหน จะนัดกันไปทำสปาหรือเปล่า
ซูหราน:【?】
หลินโยวหนิง:【จะนัดไหม】
ซูหราน:【ฉันสงสัยว่าเธอมีเรื่องอยากคุยกับฉัน】
หลินโยวหนิง:【แค่นัดเธอเฉย ๆ】
ซูหราน:【เรื่องสามีเธอ ถามแล้วหรือยัง】
หลินโยวหนิง:【อื้อ เขาเป็นผู้จัดการของบริษัทที่ต่างประเทศ ตอนนั้นกำลังตรวจงานอยู่ในห้าง เธอรู้ไหมว่าใครส่งรูปนั้นมา】
ซูหราน:【ฉันก็ว่าแล้วว่าเธอนัดฉันไปทำสปาต้องมีเจตนาแอบแฝง】
หลินโยวหนิง:【งั้นฉันไม่ชวนแล้ว เธอช่วยสืบให้หน่อยก็แล้วกัน】
ซูหราน:【เกินไปแล้วนะ】