คุยเรื่องจงอิงยวนกันอยู่พักหนึ่ง ทั้งสองก็เผลอหลับไปขณะถูกหมอนวดนวดตัว
หลังทำสปาทั่วทั้งร่างเสร็จ หลินโยวหนิงรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก
ทั้งสองไปกินมื้อกลางวันที่รสชาติไม่เลวกันก่อน จากนั้นค่อยย้ายไปเดินเล่นที่ห้าง
เป็นห้างที่หลินโยวหนิงเคยมากับกู้ไหว๋เฉินเมื่อครั้งก่อน ห้างแห่งนี้เป็นธุรกิจในเครือกลุ่มบริษัทกู้ซื่อ การที่หลินโยวหนิงมาใช้จ่ายที่นี่ก็นับว่าเป็นการช่วยเพิ่มรายได้ให้ห้างในอีกรูปแบบหนึ่ง
ซูหรานแสดงความนับถือในคำอธิบายของเธอ
“เดินดูเล่น ๆ ก็ได้”
“ได้สิ”
ทั้งสองเป็นลูกค้าคนสำคัญของร้านแบรนด์หรูระดับสูง พอปรากฏตัวก็ได้รับการดูแลเป็นพิเศษทันที
“คุณหลิน คุณซู” เมื่อเห็นพวกเธอมาด้วยกัน พนักงานขายในร้านก็ยิ้มทักทาย “เชิญทางนี้ค่ะ”
มีคนรู้เรื่องที่หลินโยวหนิงแต่งงานไม่มากนัก แม้เธอจะโพสต์ลงโมเมนต์ แต่ก็ไม่ได้เปิดให้คนภายนอกเห็นทั้งหมด
ด้วยเหตุนี้ พนักงานจึงเรียกเธอว่าคุณหลิน
หลินโยวหนิงพยักหน้า “พวกเรามาดูเล่น ๆ ค่ะ”
พนักงานเข้าใจทันที “ได้ค่ะ ทางร้านเพิ่งมีสินค้าใหม่เข้ามา ให้ดิฉันแนะนำให้ทั้งสองท่านไหมคะ”
ซูหรานตอบ “ได้สิ”
ทั้งสองเดินดูของในร้านอย่างไม่รีบร้อน เลือกเสื้อผ้ากับกระโปรงได้สองสามชิ้นแล้วก็ย้ายไปอีกร้าน
เดินดูมาหลายร้าน หลินโยวหนิงกับซูหรานต่างก็ได้ของกลับไปไม่น้อย
แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ซูหรานยังยับยั้งชั่งใจได้มากกว่าหลินโยวหนิง
ซูหรานมองคนข้าง ๆ ที่รูดบัตรโดยไม่กะพริบตา แล้วเท้าคางถาม “วันนี้เธอดูแปลก ๆ นะ”
หลินโยวหนิงหันมามอง “แปลกตรงไหน”
ซูหรานตอบ “ความรู้สึกน่ะ”
เมื่อก่อนหลินโยวหนิงใช้เงินโดยไม่กะพริบตาเหมือนกัน แต่ก็ไม่เคยทุ่มไม่ยั้งขนาดวันนี้