ในฝูงชน บางคนขมวดคิ้ว บางคนก็เผยสีหน้ารอดูเรื่องสนุก
หลินซิ่วได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มอย่างโล่งใจ ดูท่าเขาคงดูใจดีเกินไป
ถึงได้ทำให้พวกนั้นคิดว่าตัวเองมีฐานะเท่าเทียมกับเขา จนพอจะเจรจากันได้งั้นหรือ?
ถ้าไม่ใช่เพราะระบบกำหนดว่าต้องมีคนอยู่ด้วยถึงจะได้รับจุดเอาชีวิตรอด และการเพิ่มระดับลำดับขั้นก็จำเป็นต้องมีผู้ติดตาม
พูดตามตรง คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ ต่อให้เลือกมาสักคน เขาก็ไม่คิดจะพาไปด้วยทั้งนั้น
แถมยังถามว่า “ทำไมต้องทำงาน” อีกงั้นหรือ?
ตอนนี้เป็นวันสิ้นโลก ไม่ใช่ยุคสงบสุข และถึงจะเป็นยุคสงบสุข นายก็ยังเป็นม้างานอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?
โลกภายนอกพังพินาศไปแล้ว สัตว์ประหลาดวิ่งเต็มไปหมด อาหารไม่งอกขึ้นมาเอง สิ่งของก็ไม่ลอยมาเข้ามือเอง
หลินซิ่วสูดหายใจลึก ๆ เขาไม่ได้คิดจะอธิบาย เพราะการอธิบายให้คนพวกนี้ฟังเป็นแค่การเปลืองน้ำลายเปล่า ๆ