การต่อสู้สิ้นสุดลง
เหยาผิงอันวางปืนไรเฟิลซุ่มยิงลง แล้วตรวจนับกระสุน
การต่อสู้เมื่อครู่กินเวลาสิบกว่านาที เขาใช้กระสุนไปสามซอง รวม 60 นัด
ยังเหลืออีก 7 ซอง
ศัตรูที่ถูกสังหารมีอย่างน้อย 30 คน
ภารกิจสุ่มสำเร็จไปครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับว่าจะป้องกันฐานเอาไว้จนกองกำลังเสริมมาถึงได้หรือไม่
แต่แค่การบุกระลอกเดียวก็ทำให้ฐานสูญเสียอาวุธหนักที่พึ่งพามากที่สุดไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเหยาผิงอันหรือคนอื่น ๆ สีหน้าต่างก็เคร่งขรึมลง
บนดาดฟ้าเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว
พลยิงสองคนกับพลบรรจุกระสุนอีกสองคนได้รับการปกป้องจากแผ่นโลหะของปืนกล อีกทั้งยังมีกระสอบทรายหนุนอยู่ด้านหน้า และยิงจากที่ต่ำขึ้นไป จึงบาดเจ็บไม่หนัก ตอนนี้ถูกส่งลงไปแล้ว
แต่ปืนกลพังจริง ๆ ลำกล้องสองกระบอกบิดเบี้ยวเป็นเกลียว ส่วนรังเพลิงก็แตกร้าว
ปืนกลพังจนใช้ไม่ได้ ย่อมต้องยกลงไป
หลังจากหย่อนปืนกลลงไปแล้ว พวกเขาก็ลำเลียงกระสอบทรายจำนวนมากขึ้นมาบนดาดฟ้า
ในฐานมีกระสอบแบบนี้ไม่ขาด เพราะทั่วบริเวณดินทรายมีอยู่เต็มไปหมด ขอแค่มีเครื่องมือก็ขุดได้ตั้งหลายใบ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีใช้
พวกเขาเสริมแผ่นเหล็กอีกสองสามแผ่น แล้วก่อกระสอบทรายเป็นกำแพงป้องกันยึดให้แน่น อุดช่องโหว่เดิมจนเต็ม
เถียนโหย่วเหวยมาหาเหยาผิงอัน
“ผิงอัน ปืนกลหนักไม่มีแล้ว แต่บนดาดฟ้ายังต้องมีจุดยิงสนับสนุน นายต้องขึ้นไป”
เหยาผิงอันหันกลับไปมองดาดฟ้าของอาคารสองชั้นที่อยู่ห่างออกไปยี่สิบกว่าเมตร ก่อนพยักหน้า “ได้ ฉันจะขึ้นไป”
“อีกอย่าง ฉันจัดให้เหลียวซิ่วเจี๋ยกับคนอื่น ๆ ไปด้วย คนของนายทุกคนยกเว้นอามู่จะตามนายไป ปืนกลเบาสองกระบอกกับกล่องกระสุนส่งขึ้นไปแล้ว”
เหยาผิงอันพยักหน้า เรียกหวังเฉียงจวินกับเกาซงให้เตรียมของ