"พ่อ! ท่านตื่นเถิด พ่อ!"
"ท่านตา!"
"พ่อ! ท่านลืมตามองฉันสิ ฉันเป็นลูกคนที่สาม!"
ในห้องของฉีเทียนฉี่
เต็มไปด้วยผู้คน
ส่วนฉีเทียนฉี่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียว หลับตาสนิท ดูอ่อนแอมาก ไม่มีความมีชีวิตชีวาเลยแม้แต่น้อย
"หมอหลี่ ท่านตาของฉันเป็นอะไรไป เมื่อกี้ยังปกติดีอยู่เลย นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" ฉีหลินพุ่งเข้ามา รีบมองไปที่ชายชราที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวที่ยืนอยู่ข้างๆ
คนผู้นี้คือหมอหลี่ที่โด่งดังไปทั่วเมืองหยุนไห่
"อาการของคุณปู่ฉีทรุดลงอย่างรวดเร็วเกินคาด แม้แต่ข้าก็ตั้งตัวไม่ทัน"
หมอหลี่ถอนหายใจ ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา
ได้ยินเช่นนั้น ฉีหลินสีหน้าเปลี่ยนไปทันที: "แล้วตอนนี้ท่านตาของฉันเป็นอย่างไร?"
"เฮ้อ สถานการณ์ไม่ดีนัก คุณหนูฉีเองก็เข้าใจเรื่องแพทย์ ลองจับชีพจรของคุณปู่ฉีดูเองเถอะ" หมอหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำ
ได้ยินดังนั้น
ฉีหลินรีบเข้าไปจับชีพจรให้ท่านตา
แต่ทันทีที่มือแตะมือของท่านตา นางก็ตกใจสะดุ้ง
"ทำไมเย็นขนาดนี้!"
"ชีพจรของคุณปู่ฉีแปลกมาก เมื่อครู่ข้ายังดูแลเขาอยู่ เขายังคุยกับข้าอยู่เลย แต่ไม่ถึงวินาทีถัดมาเขาก็หมดสติไป มือเท้าเย็นเฉียบ ลมหายใจก็ปั่นป่วน เรื่องเกิดขึ้นเร็วเกินไป ไม่มีสัญญาณบอกเหตุเลยแม้แต่น้อย"
"แม้แต่ข้ายังจนปัญญา" หมอหลี่เผยรอยยิ้มขื่นๆ บนใบหน้า
ประกอบวิชาชีพแพทย์มาหลายปี
เขาเพิ่งเคยเจอเรื่องประหลาดแบบนี้เป็นครั้งแรก
ตอนนี้ชีพจรของคุณปู่ฉีแย่ถึงขีดสุด จากประสบการณ์ของเขา คงอยู่ได้ไม่นาน แต่เขากล้าไม่บอกความจริงกับครอบครัวฉี เกรงว่าจะนำปัญหาเข้ามาหาตัว ทำลายชื่อเสียงหมอเทวดาของเขา!