"ไอ้พวกไร้ค่า!"
ฉินเฟิงเห็นภาพตรงหน้า โกรธจนกำหมัดแน่นจนส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด!
เขามีไว้สั่งสอนหลินเฟิง ไม่ใช่มาให้อับอาย!
ตอนนี้,
เขารู้สึกได้ถึงสายตาแปลก ๆ ของฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบข้าง!
"ไม่ต้องกังวล! หลินเฟิงคนนี้ก็แค่คล่องแคล่ว แรงเยอะหน่อยเท่านั้น! ในสายตาข้า ไม่มีค่าพอให้กล่าวถึง!"
ขณะนั้น นักสู้ขั้นดินระดับกลางที่ยืนข้างฉินเฟิงกล่าวอย่างไม่แยแส
เขาจับจ้องสนามรบมาตลอด!
หลินเฟิงเร็วและโหดจริง แต่ไม่แสดงกลิ่นอายยุทธศาสตร์แม้แต่น้อย!
นั่นหมายความว่าหลินเฟิงไม่ใช่นักสู้!
อย่างมากก็เป็นนักต่อสู้ที่ฝึกฝนมาสองสามปี!
นักต่อสู้แบบนี้ชอบเข้าร่วมการแข่งขันต่อสู้เพื่อโชว์ความเก่ง แต่ในสายตานักสู้แล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย!
"ฉินลู่ เจ้ามีความมั่นใจไหม?"
ฉินเฟิงสีหน้าดีขึ้น
ข้างกายเขายังมีนักสู้ขั้นดินระดับกลางอยู่ จะต้องกลัวอะไร?
ต่อให้ฉินลู่แพ้ ก็ไม่เป็นไร!
เขายังมีแผนสำรองที่ใหญ่กว่า!
"คุณชายน้อย นี่ท่านดูถูกข้าแล้ว! กับคนแบบนี้ ข้าใช้แค่หมัดเดียวก็เอาชนะได้ง่ายดาย!"
ฉินลู่กล่าวอย่างไม่แยแส
"งั้นก็ได้! ฝากเจ้าแล้ว! ข้าไม่อยากเห็นเขายังยืนพูดกับข้าได้อยู่!"
ฉินเฟิงกล่าวเสียงเย็น
ฉินลู่พยักหน้า เดินออกไปสองสามก้าว
ยืนห่างจากหลินเฟิงไม่ถึงสองเมตร สายตาเฉียบคมจ้องมองหลินเฟิงอย่างไม่ใส่ใจ