"แตกสิ!"
"แตกให้ผมสิ!"
ซือถูฮ่าวเริ่มตื่นตระหนกในใจ
"มันไม่แตกหรอก!"
หลินเฟิงพูดพลางเก็บหินวิญญาณขึ้นมา
คิดไว้ว่าจะกลับไปศึกษารายละเอียดก่อน ดูว่าจะลบอักขระเวทบนพื้นผิวออกได้ไหม!
เอาหินวิญญาณมาทำของไร้สาระแบบนี้ ช่างเป็นการทิ้งของมีค่าลงดินจริงๆ ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย
"เป็นไปไม่ได้! ระเบิดวิญญาณจะเสียได้ยังไงกัน!"
ซือถูฮ่าวหน้าซีดเผือด
ทันใดนั้น ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรออก จ้องมองหลินเฟิงด้วยความตกตะลึง พูดว่า
"เป็นนาย! นายก็รู้วิชาลึกลับพวกนี้ด้วย! เลยลงมือทำลายอักขระเวทบนพื้นผิวระเบิดวิญญาณ?"
"นายรู้อะไรมากเกินไปแล้ว!"
หลินเฟิงไม่อยากพูดจาไร้สาระ เดินไปข้างหน้าซือถูฮ่าว ใช้วิชาชิงความทรงจำทันที
ไม่นาน
ซือถูฮ่าวก็ตาลาย ปากฟูมฟาย นอนดิ้นอยู่บนพื้นไม่หยุด
หลินเฟิงโบกมือครั้งใหญ่
เขาก็ตายสนิท ทั้งร่างกลายเป็นเถ้าธุลี
จากความทรงจำของซือถูฮ่าว
หลินเฟิงไม่เพียงรู้ที่อยู่ของเจ้าสำนักอีกสองคนเท่านั้น แต่ยังรู้ที่มาของหินวิญญาณอีกด้วย!
ระเบิดวิญญาณแบบนี้ถือเป็นของที่หายากพอสมควรในวงการยุทธภพ มีค่าเทียบเท่าเมือง
และซือถูฮ่าวก็ได้มันมาโดยบังเอิญในการประมูลครั้งใหญ่ครั้งหนึ่ง
"น่าเสียดายจริงๆ!"
หลินเฟิงส่ายหน้าอย่างจนใจ
ในเมื่อมันหายากขนาดนี้ ตอนนี้เขาก็ไม่อยากไปหามันแล้ว!
หลังจากนั้น
หลินเฟิงออกเดินทาง เตรียมไปจัดการเจ้าสำนักอีกสองคนของสำนักซานโข่ว เพื่อตัดปัญหาให้สิ้นซาก
แต่ไม่คิดว่าตอนนี้เอง ข้างนอกกลับมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น