ชั่วขณะนั้น ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงสิ้นเชิง!
ถานเทียนหงและโจวหยุนเหมย สองบุคคลระดับใหญ่ยิ่งตัวสั่นเทาด้วยความหนาวเย็น ไร้ซึ่งความมั่นใจ
ใครจะไปรู้เล่า
ทั้งคู่มิใช่คนธรรมดาสามัญ
คนหนึ่งขั้นดินเหนือช่วงปลาย อีกคนขั้นดินเหนือช่วงกลาง ถือเป็นยอดฝีมืออันดับต้นๆ แห่งเมืองจินหลิง!
แต่ตอนนี้
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เพียงแค่เห็นภาพพร่าไปชั่วขณะ
สองคนนั้นก็ถูกชายหนุ่มตรงหน้าคว้าคอขึ้นมาอย่างง่ายดาย ไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านแม้แต่น้อย?
เช่นนั้น
พลังของชายหนุ่มผู้นี้จะแข็งแกร่งเพียงใดกัน?
“เจ้า...เจ้าคือใครกันแน่?”
น้ำเสียงของถานเทียนหงเริ่มสั่นเทา
ในฐานะเจ้าสำนักแห่งสาขาแรกของสำนักซานโข่ว ยอดฝีมือขั้นดินเหนือช่วงปลาย เขาสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวเป็นครั้งแรก
“ข้าเป็นใครไม่สำคัญ สำคัญว่าพวกเจ้าอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่?”
หลินเฟิงโยนคนทั้งสองลงกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วทุกคนก็เห็นเพียงภาพพร่าไปอีกครั้ง
หลินเฟิงกลับไปนั่งบนโซฟาอย่างสงบ ค่อยๆ รินไวน์แดงอย่างช้าๆ
ผ่าน...
ผ่านมิติ?
กลืนน้ำลาย!
ทุกคนกลืนน้ำลายลงคอ หนังศีรษะชาไปหมด!
มองไปทั่วเมืองจินหลิงอันกว้างใหญ่ พวกเขาล้วนเป็นยอดคนเหนือคน แต่ตอนนี้กลับจนปัญญาจริงๆ
“ท่านผู้อาวุโส เมื่อครู่ท่านพูดความว่าอย่างไร?”
ไม่ขาดความเป็นเจ้าสำนักแห่งสาขาแรก ถานเทียนหงตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว แล้วเอ่ยถามด้วยความเคารพ
ตอนนี้เขาเชื่อสิ่งที่หลินเฟิงพูดอย่างสนิทใจ!
ซือถูฮ่าวตายแล้ว!
เหล่ายอดฝีมือของสาขาที่สองทั้งสาขา ถูกหลินเฟิงตรงหน้าทำลายล้างจนหมดสิ้นเพียงชั่วฝ่ามือ!
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นภายหน้า
สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ ก็คือยอมอ่อนข้อ!
“อยากมีชีวิตก็เป็นลูกน้องข้า ไม่อยากมีชีวิต ข้าส่งพวกเจ้าไปเป็นเพื่อนซือถูฮ่าวเดี๋ยวนี้”
หลินเฟิงจิบไวน์แดงเล็กน้อย เอ่ยเสียงเรียบ
ได้ยินดังนั้น
ถานเทียนหงและคนอื่นๆ ต่างเงียบงัน
เป็นลูกน้องของอีกฝ่าย?
สามคำนี้ดูหมิ่นเกินไป ไม่เห็นพวกเขาไว้ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
“ท่านผู้อาวุโส ข้อเรียกร้องของท่านเกินไปหน่อย แม้พลังของท่านจะ...”
ในเวลานั้น นักสู้ขั้นเซวียนช่วงปลายตนหนึ่งทนไม่ไหว เอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ