อีกด้านหนึ่ง
หลินเฟิงกลับมาอยู่ข้างๆ เฉินอีหนัวและลูกสาว
เฉินอีหนัวเห็นหลินเฟิงกลับมา ก็ไม่ได้ถามอะไร
แต่ลูกสาวกลับตื่นเต้นดีใจ พุ่งเข้าไปกอดหลินเฟิง แล้วมองด้วยความชื่นชม พูดว่า
"พ่อคะ เก่งจังเลย!"
หลินเฟิงอุ้มลูกสาวขึ้นมา สายตาที่ถามไถ่หันไปทางเฉินอีหนัว
เฉินอีหนัวพูดอย่างจนใจ
"เธอยังดูถูกความสามารถของลูกสาวตัวเองอยู่เลย ฉันตั้งใจจะปิดตาเธอ แต่เธอดันไม่ยอม กลับดูอย่างเอร็ดอร่อย! โดยเฉพาะตอนที่เห็นเธอฆ่าคน เธอตื่นเต้นมาก โบกมือเล็กๆ พลางบอกว่าพ่อสุดยอด!"
"เอ่อ..."
หลินเฟิงได้ยินก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
ตามปกติแล้ว เด็กเห็นฉากนองเลือดแบบนั้นควรจะร้องไห้ด้วยความกลัว แต่ลูกสาวไม่เพียงไม่กลัว กลับดีใจด้วยซ้ำ!
หลินเฟิงมองลูกสาวในอ้อมแขน ถามว่า
"ลูกสาวสุดที่รัก ไม่กลัวเหรอ?"
"ทำไมต้องกลัวล่ะ หนูรู้สึกว่ามันสนุกดีนี่คะ"
เสี่ยวเหลียนเหลียนทำหน้างงๆ มองว่าเขาช่างแปลกประหลาด
"ใช่ๆๆ สนุกดีจริงๆ!"
หลินเฟิงหยิกแก้มเล็กๆ ของลูกสาว ยิ้มอย่างมีความสุข
ลูกสาวต้องเป็นอย่างเสี่ยวเหลียนเหลียน!...
จากการแสดงออกต่างๆ มากมาย อนาคตของลูกสาวไม่มีขีดจำกัดแน่นอน
อาจจะเก่งกว่าตัวเขาเองที่เป็นพ่อด้วยซ้ำ!
น่าเสียดายที่ตอนนี้ตัวเขาเองไม่มีหินวิญญาณมากพอจะช่วยให้ลูกสาวปลุกร่างกายพิเศษได้!
"ดูเหมือนจะต้องเร่งค้นหาหินวิญญาณให้เร็วขึ้นแล้ว!"
หลินเฟิงคิดในใจ
...
หลังจากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ครอบครัวนี้ก็หมดอารมณ์จะเที่ยวต่อ