"คุณชายหลิน?"
เย่เทียนหลงขมวดคิ้ว
"ใช่! ก็คือหลินเฟิง คุณชายหลินไงละครับ! คุณเย่ พรุ่งนี้เราถอยดีกว่า! คุณชายหลินแข็งแกร่งเกินไป พวกเรารวมกันก็ยังไม่พอให้เขาตบทีเดียว!"
หวังเยว่เซวียนเอ่ย
"ประมุขหวัง! อย่ามาพูดจาเหลวไหลต่อหน้าหัวหน้าผู้พิทักษ์กฎเย่!"
อวิ๋นจงเทียนตะคอกเสียงเข้มอยู่ข้างๆ
หวังเยว่เซวียนได้ยินดังนั้นก็หัวเระแห้งๆ หนึ่งที แต่ก็ไม่พูดอะไรอีก
ยังไงเขาก็ตัดสินใจไว้แล้วว่า พรุ่งนี้พอเจอหลินเฟิงเมื่อไหร่จะรีบเข้ากราบไหว้คุณชายหลินทันที ยังไงก็ไม่มีทางเป็นศัตรูกับคุณชายหลินเด็ดขาด!
ส่วนอวิ๋นจงเทียนกับเย่เทียนหลงอยากหาที่ตาย ก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะไปยุ่ง
"หลินเฟิงนี่... เขาเก่งขนาดนั้นจริงหรือ?"
เย่เทียนหลงถามด้วยความสงสัย
ครั้งนี้ที่มาถึงเมืองจินหลิง นอกจากจะต้องสืบเรื่องมือสังหารต่างชาติแล้ว ยังมีอีกเรื่องที่ทำต่อเนื่องคือการจัดการเจ้าหลินเฟิงนี่ให้สิ้นซาก!
"เก่งจริงๆ ถึงผมจะต้องรายงานขึ้นไปข้างบน!"
อวิ๋นจงเทียนยิ้มอย่างขมขื่น
ตอนนี้เย่ฟานก็เพิ่งนึกขึ้นได้ ว่าทำไมก่อนหน้านี้ตัวเองถึงรู้สึกว่าหนุ่มชุดขาวคนนั้นดูคุ้นตา ที่แท้คนผู้นี้ก็คือหลินเฟิง!
ก่อนที่เขาจะมา เขาเคยดูรูปตอนหลินเฟิงฆ่าคนที่ตระกูลเจียง แต่ว่าไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่!
"พ่อครับ ถ้าคนผู้นี้คือหลินเฟิงจริง ผมว่าเราไม่ควรไปหาเรื่องเขาดีกว่า!"
เย่ฟานก็ช่วยเกลี้ยกล่อม
เย่เทียนหลงพยักหน้า แล้วพูดว่า:
"พรุ่งนี้พอเจอหลินเฟิง ค่อยดูสถานการณ์ก่อนก็แล้วกัน"