แม้แต่หลี่อวี้เองก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย มองหลินเฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ
สุดยอดอย่างเหลือเชื่อ!
สุดยอดจริงๆ!
วิชาล่อเลียนเสียงแบบนี้ กลับทำให้คนธรรมดาคนหนึ่งสังหารนักสู้ขั้นก่อนฟ้าได้!?
หากได้วิชานี้มา ให้พวกผู้หญิงในตระกูลที่ไร้กำลังวังชาได้เรียนรู้!
ตระกูลหลี่ของพวกเขาก็คงทะยานขึ้นราวนกเพชฌฆาตโบยบินสู่ฟ้าสูงเก้าชั้นได้ในวันเดียวใช่ไหม?
"ดีมาก วิชาล่อเลียนเสียงแบบนี้ ข้าตระกูลหลี่ต้องการ!"
หลี่อวี้รู้สึกตื่นเต้นอยู่ในใจ
แต่เขาไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม!
ในเมื่อแม้แต่หยินอู๋หมิงยังสู้หลินเฟิงไม่ได้ ตัวเขาเองก็คงไม่เว้น ยังไงก็ต้องกลับไปที่ตระกูล ปรึกษาหารือกับผู้เฒ่าตระกูลอย่างละเอียดและวางแผนให้ดี!
"ไม่รู้ชื่อก็ช่างเถอะ แม้แต่วิชาหมัดก็ไม่รู้! เขาจะไม่ตายได้อย่างไร?"
หลินเฟิงส่ายหัว
จากนั้น เขากวาดสายตาไปยังในสนาม พูดเรียบๆ ว่า:
"ตามกฎเดิม ให้พวกเจ้าสามนาที รีบไสหัวออกจากตระกูลเจ๋งไป! หลังจากสามนาที ใครยังกล้าอยู่ที่นี่อีก อย่าหาว่าข้าไร้ความเมตตา"
พอคำพูดนี้ออกมา
นักสู้มากมายในสนามต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป
คำพูดของหลินเฟิงถึงแม้จะไม่ดุดันมากนัก แต่กลับเยาะเย้ยถากถางเหลือเกิน ไม่เห็นพวกเขาในสายตาเลยแม้แต่น้อย
แต่พวกเขาก็ไม่กล้าตอบโต้ กลับพากันหันสายตาไปทางหลี่อวี้โดยไม่รู้ตัว!
ในความคิดของพวกเขา
ตอนนี้ในสนามก็มีเพียงหลี่อวี้เท่านั้นที่พอจะสู้กับหลินเฟิงได้!
"ท่านชายหลินวิชาล่อเลียนเสียงไร้เทียมทาน ข้าหลี่อวี้ชื่นชมจริงๆ ไม่ทราบว่าพรุ่งนี้ท่านชายหลินว่างหรือไม่? ตระกูลหลี่เราเป็นเจ้าบ้านเมืองหยุนชวน อยากจะแสดงความมีน้ำใจเป็นเจ้าบ้านสักหน่อย!"