เจ๋งซานสุยเห็นคำสั่งในมือของหลินเฟิง ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจว่า
“คุณชายหลิน คำสั่งนี้ท่านก็ได้มาจากคนลึกลับคนนั้นเหมือนกันหรือ?”
“ไม่ใช่!”
หลินเฟิงไม่พูดให้มากความ
หลังจากสอบถามเรื่องราวโดยคร่าว ๆ แล้ว เขาก็คืนคำสั่งให้เจ๋งซานสุย
“คุณชายหลิน คำสั่งนี้ท่านเอาไว้เถอะ! เก็บไว้กับตัวข้า ก็ไม่มีประโยชน์อะไร!”
เจ๋งซานสุยรีบปฏิเสธ
“ไม่จำเป็น! ที่คนลึกลับมอบคำสั่งนี้ให้เจ้าโดยเฉพาะ ย่อมมีความหมายของเขา! ถ้าข้าถือไว้คงไม่ดี!”
หลินเฟิงลุกขึ้นยืน คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า
“ในเมื่อมีคำสั่งสองอันปรากฏขึ้นมาแล้ว คำสั่งอันที่สามก็คงจะปรากฏขึ้นในไม่ช้า เช่นนั้นเมื่อถึงเวลา เจ้าคอยบอกข้าที เราจะได้ไปเปิดหลุมศพเซียนด้วยกัน!”
เจ๋งซานสุยได้ยินก็ยิ้มแห้ง พูดว่า
“ตอนนี้ตระกูลเจ๋งของข้ากลายเป็นเป้าตาของทุกฝ่าย คงจะประคับประคองไปจนถึงตอนที่คนที่สามมาไม่ไหวแน่!”
หลินเฟิงขมวดคิ้ว ถามว่า
“ตอนที่คนลึกลับคนนั้นให้เจ้าทำเรื่องเหล่านี้ เขาไม่ได้ให้วิธีป้องกันตัวอะไรไว้กับเจ้าบ้างหรือ?”
“ไม่มี ตอนที่เขาช่วยให้ข้าก้าวข้ามไปถึงขั้นหลังฟ้า เขาก็จากไป…”
หลินเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เขียนคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ให้เจ๋งซานสุยหนึ่งแผ่น พูดว่า