"พี่ครับ พี่อย่าพูดมั่วสิ ผมไม่ได้..."
สวีอันปังเพิ่งจะอ้าปากเถียง ก็โดนหลิวคนขายหมูถีบเข้าที่กลางอกรังๆ หนึ่งที
"โอ๊ย!"
สวีอันปังร้องลั่น กุมอกทรุดลงกับพื้นลุกไม่ขึ้น
หลิวคนขายหมูตอนนี้เข้าใจกระจ่างแล้ว
ที่แท้ตระกูลสวีพวกนี้ก็ลอบคิดการใหญ่เล่นงานตระกูลหลิวเขาอยู่ข้างหลังนี่เอง
พวกเขาดูถูกที่เขาหลิวมีแต่ลูกสาว ไม่มีลูกชาย เลยพยายามหาทางฮุบสมบัติทุกวิถีทาง
"ดี ดีมาก ตระกูลสวีพวกแกโคตรมีลูกมีหลานจริงๆ"
หน้าดำๆ ของหลิวคนขายหมูตอนนี้เขียวจนเป็นประกาย
เขาสูดหายใจลึก กดความอยากจะเฉือนสวีอันปังเป็นชิ้นๆ ตรงนั้นทิ้งลงไป
แล้วก็กระชากตัวลูกสาวเข้ามา ตะโกนใส่สวีอันปัง
"ฉันบอกแกไว้เลย ฉันหลิวคนขายหมูชาตินี้ถึงจะไม่มีลูกชาย แต่ก็ไม่ใช่คนที่ใครจะมารังแกเอาง่ายๆ ได้ ครอบครัวฉันมีเจาตี้เป็นลูกคนเดียว ไม่ได้เลี้ยงไม่ไหว"