เหล่าชาวบ้านปากก็ว่าห้าม แต่คำพูดเต็มไปด้วยการประชดประชัน
ก็ใครจะไปรู้ หลิวคนขายหมู ปกติชอบรังแกชาวบ้านในหมู่บ้าน ตอนนี้ถูกดึงไว้ ก็อดคิดในใจไม่ได้ว่าสมน้ำหน้า หลิวคนขายหมู ถูกหลายคนรั้งไว้ จะลงไม้ลงมือก็ไม่ได้ โกรธจนได้แต่ระบายอารมณ์ไปอย่างช่วยไม่ได้
เขาชี้หน้า สวีเซิ่ง ด่า: "ไอ้ลูกหมา เอ็งรอไว้เถอะ เรื่องนี้ยังไม่จบ วันนี้ตระกูลสวีของพวกเอ็งไม่ยอมให้ฉันสักคำ ฉันจะไปพังประตูบ้านพวกเอ็งให้หมด"
สวีเซิ่ง หลบอยู่หลังฝูงชน ยักไหล่ทำเป็นบริสุทธิ์: "ลุงหลิว จะทำไมนักหนา ฉันก็เพื่อประโยชน์ของทั้งสองบ้าน และ พ่อแม่กับน้องชายฉันก็พูดแบบนี้ ถ้าไม่พอใจ ก็ไปหาเขาสิ มาหาฉันทำไม"
กลยุทธ์โยนความผิดให้คนอื่นนี้ เนียนจริงๆ
หลิวคนขายหมู ได้ยินแล้วยิ่งโกรธ
เขาหันขวับไปทางเมียตัวเอง ตะคอก: "ยังยืนงงอะไรอีก"
"รีบไป หมู่บ้านดาวแดง เรียก สวีอันปัง ไอ้ขี้แพ้นั้นมาเดี๋ยวนี้"
"แล้วก็พ่อแม่หน้าด้านของมันด้วย เรียกมาหมด ฉันจะถามให้รู้เรื่อง ว่าทำไมถึงทำกับลูกสาวฉันแบบนี้"
เมียของ หลิวคนขายหมู ปกติเป็นคนกลัวเรื่องกลัวราว ถูกสามีเองที่ทำท่าจะเขมือบคนแบบนี้ทำให้ตกใจกลัวจนตัวสั่น รีบพยักหน้าแล้ววิ่งออกจากหมู่บ้านไป
แต่แล้ว เมียคนนี้ เพิ่งวิ่งออกมาได้ไม่ไกล ก็ชนเข้ากับสองคนที่เดินสวนมา