คราวนี้กู้หวยโหรวฟังเข้าใจขึ้นมาบ้าง ใบหน้าสวย ๆ ก็แดงขึ้นมาอีกครั้ง
สวีเซิ่งมองแล้วก็รู้สึกหัวใจเร่าร้อน ตั้งแต่ชาติที่แล้วป่วยมา ก็ไม่ได้มีชีวิตคู่กันอีกเลย
แต่ภรรยากำลังจะคลอด เขาจะไม่มีทางหุนหันพลันแล่นในเวลานี้เด็ดขาด
นึกถึงเด็กในท้อง ก็อดนึกถึงลูกสาวคนโตไฉ่ไฉ่ไม่ได้
ชาติก่อน จะว่าไม่ใส่ใจลูกสาวก็ไม่ใช่ แต่จะว่ามีความรักพ่อที่เข้มข้นขนาดนั้น ก็ไม่มี
อย่างแรกเลย คนบ้านนอกงานในนามีมาก ภายใต้ความกดดันอันหนักหน่วง ตัวเองก็ได้แค่ไม่ให้ลูกสาวขาดกินขาดใส่ ความรักความเอาใจใส่ก็เป็นเรื่องที่ไม่เคยคิดให้ละเอียด
สวีเซิ่งนั่งอยู่ที่ขอบเตียงเตา ฟังเสียงไก่ขันเสียงหมาเห่าที่ดังมาเป็นครั้งคราวนอกหน้าต่าง ความคิดก็ลอยไปไกล
ชาติที่แล้ว เขาติดค้างลูกสาวสวีไฉ่ไฉ่อย่างมาก เมื่อเทียบกับภรรยากู้หวยโหรวแล้ว ก็หนักหนาไม่แพ้กัน
ตอนนั้นเขายุ่งกับงานในนาทั้งวัน ยุ่งกับการเป็นวัวเป็นควายให้พวกญาติเลือดดูดฝูงนั้น พอกลับมาถึงบ้านก็เหนื่อยจนล้มตัวลงนอนหลับทันที
สำหรับลูกสาวคนโตคนนี้ ความทรงจำของเขาค่อนข้างจะเลือนลาง จำได้เพียงว่าเธอมักจะใส่เสื้อผ้าเก่า ๆ ของผู้ใหญ่ แล้วดัดแปลงให้เล็กลงสวมใส่
ต่อมาก็ไปทำงานในเมือง ปีหนึ่งกลับบ้านไม่กี่ครั้ง พ่อลูกก็ยิ่งห่างเหินกันไปใหญ่
หลังจากนั้น... ไฉ่ไฉ่เพื่อจะประหยัดค่ารักษาพยาบาลให้เขา ก็เลยออกจากโรงเรียนตั้งแต่เนิ่น ๆ ไปทำงานในโรงงานเถื่อน สุดท้ายก็...
