หวังชุ่ยเหลียนแม้ในใจจะยังมีข้อกังขาอยู่บ้าง แต่พอได้ยินเรื่องเงิน ดวงตาก็เป็นประกายทันที
ไก่สองตัวบวกกับไข่จำนวนมากขนาดนี้ ถ้าหาขายได้ทั้งหมด นั่นก็เป็นรายได้ไม่น้อยเลยนะ!
ยังดีกว่าปล่อยให้เจ้าสองคนขี้เสียของนี่กินไปหมด!
นางกำลังจะเอ่ยปากให้สวีเซิ่งเอาเนื้อไก่และไข่ออกมาเพื่อที่นางจะได้เอาไปขาย แต่กลับถูกพ่อเฒ่าสวีรั้งไว้
พ่อเฒ่าสวีเป็นคนเก๋าประสบการณ์ที่ผ่านโลกมามาก เขาถึงจะโลภเงินแต่ก็เข้าใจหลักการปล่อยสายยาวตกปลาใหญ่
เรื่องวันนี้ดังไปใหญ่แล้ว ถ้ายังกดดันหนักอีก เดี๋ยวสวีเซิ่งเจ้าลาแข็งนี่คิดได้แล้วจะแยกบ้านขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาก็คงได้แต่กอดอกเสียดาย
ตอนนี้สวีเซิ่งยอมอ่อนข้อแล้ว ยังเสนอจะเอาเงินที่ขายไก่ได้มาให้พวกเขาด้วย แสดงว่าเด็กคนนี้ยังคิดถึงครอบครัวอยู่
ถ้าเช่นนั้น ก็ไม่ควรกดดันอีกต่อไป
ต้องเปิดทางให้เขาลงได้ เพื่อให้ใจเขานิ่งก่อน
คิดได้เช่นนั้น พ่อเฒ่าสวีจึงตวัดตามองไปทางหวังชุ่ยเหลียนที่ยังจะอ้าปากพูด
“พอแล้วยายแก่! ปากดีนักหรือไง! ไม่ได้ยินหรือไงว่าพี่ใหญ่เขาบอกว่าทำเพื่อพวกเราดี แกคิดถึงแต่เงินจนบ้าไปแล้วหรือไง!”