กู้เฉาซีเดินไปตามทาง พลางนึกถึงเรื่องของเหมียวชิงชิงไม่หยุด ในฐานะตัวร้ายหญิงผู้ชั่วร้ายในนิยาย เหมียวชิงชิงจะก่อเรื่องวุ่นวายอยู่พักใหญ่ คอยหาเรื่องทำร้ายคนอื่นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เหมียวชิงชิงมีชาติกำเนิดดี ไม่ว่าจะทำอะไร ครอบครัวก็พร้อมคอยช่วยเหลือ ช่วงแรกจึงไม่เคยได้รับโทษเลย กระทั่งต่อมาครอบครัวของพระเอกลงมือจัดการ เธอถึงถูกลงโทษ
ต่อให้กู้เฉาซีไปแจ้งเรื่องที่เหมียวชิงชิงผลักคนตกน้ำกับทางคอมมูน แต่ไม่มีหลักฐาน ก็ไม่มีทางได้รับความเป็นธรรม ทางที่ดีที่สุดคืออาศัยแรงของอีกฝ่ายตีกลับ ลากพระเอกลงมาเกี่ยวข้องด้วย แบบนี้ถึงจะทำให้เหมียวชิงชิงถูกลงโทษได้ก่อนเวลา
กู้เฉาซีพยายามนึกถึงเนื้อหาในหนังสือ จำได้เพียงว่าเหมียวชิงชิงจะวางยาในวันสอบครู แล้วหาทางให้พระเอกดื่มเข้าไป ถึงตอนนั้นก็จับได้คาหนังคาเขา ต่อหน้าผู้คนมากมาย เหมียวชิงชิงจะปฏิเสธก็ไม่ได้
เมื่อนึกถึงของที่แลกมาได้วันนี้ ใจก็รู้สึกโล่งขึ้นไม่น้อย เธอยืมตำราเรียนมัธยมปลายจากจางอวิ๋นโหรวมาได้สามวิชา ทั้งภาษา คณิตศาสตร์ และการเมือง ทั้งยังแลกสมุดมาหนึ่งเล่ม ดินสอหนึ่งแท่ง ที่สำคัญที่สุดคือเงินห้าสิบเฟิน
นี่เป็นเงินก้อนแรกที่เธอแลกมาได้ในยุคนี้ แม้น้ำตาลทรายแดงครึ่งชั่งจะขายได้ห้าสิบเฟิน ฟังดูไม่ค่อยคุ้มเท่าไร แต่เธอก็เปิดตลาดขายของที่จุดพักเยาวชนที่มีการศึกษาได้แล้ว คราวหน้าจะแลกของก็สะดวกขึ้น
วันนี้จังหวะไม่เหมาะ ถ้าเอาสบู่ออกมาอีกคงดูจงใจเกินไป ไม่แน่ว่าอาจถูกกล่าวหาว่าเก็งกำไรค้าของผิดกฎหมายก็ได้ พวกเยาวชนที่มีการศึกษามักเข้าเมืองกันบ่อย คราวหน้าเธอค่อยไปด้วย แล้วแอบเอาสบู่ไปขายในเมือง
คืนนี้เธอจะหั่นสบู่ออกมาสักก้อน แล้วอาบน้ำให้ชื่นใจ ช่วงนี้อากาศร้อน ทุกวันเธอทายาอยู่ แม้จะเช็ดออกหลายรอบแล้วก็ยังรู้สึกไม่สดชื่นเท่าที่ควร เดี๋ยวค่อยต้มน้ำแล้วอาบน้ำให้สบายตัว