“นี่กำลังเล่นอะไรกันอยู่?” แม่เสิ่นกำลังคลุกเต้าเจี้ยว พอได้ยินเสียงก็ชะโงกหน้าออกมาดู
“แม่! สะใภ้สามแกล้งหนู!” จางชุ่ยฮวาฟ้องเสียงดัง
“อ๋อ ที่แท้ก็กลัวเธอจะโดนแดดจนดำสินะ”
“ถ้าไม่หาอะไรมาบังไว้ ตอนกลางคืนจุดโคมยังมองไม่เห็นเลย”
แม่เสิ่นเหลือบมองใบหน้าคล้ำของจางชุ่ยฮวา
“แม่...” จางชุ่ยฮวาไม่ยอม
ห่านตัวใหญ่ยืดคอหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
“แม่...” ต้าป่าก็ร้องตาม
“โธ่ หลานรักของย่า...” แม่เสิ่นลูบแก้มหลานชาย ก่อนกลับไปคลุกเต้าเจี้ยวต่อ
“เฉาซี อยากลองชิมเต้าเจี้ยวที่ฉันคลุกไหม?”
“กินกับข้าวอร่อยมากเลยนะ”
“ได้ค่ะ” กู้เฉาซีถือไข่ต้มใบนั้นเข้าครัวพอดี จึงแบ่งให้แม่สามีครึ่งหนึ่ง จากที่เธอสังเกต แม่สามีใส่ใจเรื่องอาหารการกินมาก
“เอามาจากไหน?” แม่เสิ่นถามเสียงเบา หรือเจ้าสามแอบเก็บไข่ตอนเช้ามืดกันนะ? วันนี้ไข่ในบ้านก็ไม่ได้หายไปสักฟอง
“เพื่อนให้มาค่ะ จางจือชิงคนที่ถักเปียสองข้างน่ะค่ะ” กู้เฉาซีปอกไข่แล้วแบ่งครึ่งหนึ่งให้แม่เสิ่น
“เธอกินเองเถอะ” สายตาของแม่เสิ่นจ้องไข่ไม่วางตา แต่ปฏิเสธเสียงหนักแน่น
“ฉันอยากกินจิ้มเต้าเจี้ยวค่ะ แม่ลองชิมด้วยนะ” กู้เฉาซีจิ้มเต้าเจี้ยวนิดหนึ่งแล้วยื่นจ่อปากแม่เสิ่น แทบจะยัดเข้าปากอยู่แล้ว
แม่เสิ่นจนใจ จึงอ้าปากกิน น้ำเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด “คราวหน้ากินเองเถอะ อย่าประหยัดให้ฉันเลย”
กู้เฉาซีกินไข่ครึ่งที่เหลือ ไข่แดงสุกกำลังดีเข้ากับเต้าเจี้ยวเค็มกลมกล่อม ได้รสชาติที่พิเศษไปอีกแบบ อร่อยกว่าไข่ต้มเปล่า ๆ มาก