ในงานเลี้ยงคืนนี้มีดารามากมายมาร่วมงาน
แต่ตอนนี้จี้เนี่ยนกลับเปล่งประกายยิ่งกว่าดาราเสียอีก
หลังเธอพูดจบ รัฐมนตรีจ้านกับคุณนายจ้านก็เริ่มปรบมือเป็นคนแรก
ชั่วขณะนั้นเสียงปรบมือผสานเข้ากับแสงแฟลชที่สาดวูบวาบ...
จี้เนี่ยนก้มศีรษะขอบคุณสองสามีภรรยาตระกูลจ้าน
เห็นได้ชัดว่าคุณนายเจียงวางอคติลงแล้ว เธอมองจี้เนี่ยนด้วยรอยยิ้มในดวงตา ก่อนจะค่อย ๆ ปรบมือ
เธอจำต้องยอมรับว่าจี้เนี่ยนเก่งกว่าลูกสาวของเธอ
เจียงเฉินเองก็กำลังจะปรบมือ ทว่าเจียงหลีโม่ที่อยู่ข้างกายกลับถลึงตามองเขาเป็นเชิงเตือน
เจียงเฉินจึงได้แต่ชักมือกลับอย่างเก้อเขิน
ขณะที่เจียงหลีโม่กำลังจะละสายตา เธอก็เห็นกู้ฉวนโจวซึ่งอยู่ทางขวามือของเจียงเฉิน เขากลับยืนนิ่งไม่ไหวติง
พวกเขาไม่ใช่เพื่อนกันหรือ?
เจียงหลีโม่รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
เพราะความสัมพันธ์กับจ้านเยี่ยนเซิน จี้เนี่ยนจึงสนิทสนมกับทั้งลู่จิ่งและกู้ฉวนโจว แต่ในเวลานี้มือของเขากลับล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงสูท ไม่แม้แต่จะยื่นออกมา
ไม่ว่าจะอย่างไร ตอนนี้เจียงหลีโม่กลับรู้สึกดีกับกู้ฉวนโจวขึ้นมาเล็กน้อย
ตรงกันข้ามกับกู้ฉวนโจว ลู่จิ่งหมอนั่นกำลังปรบมือสุดแรง
ท่ามกลางเสียงปรบมือกึกก้องดุจฟ้าร้อง จี้เนี่ยนก็ก้าวลงจากเวที เธอมองไปทางเจียงหลีโม่...
เจียงหลีโม่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอทำงานการกุศลด้วย ครั้งนี้เจียงหลีโม่คงแพ้ยับเยิน จนถึงขั้นร้องไห้ออกมาแน่
แต่สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่สีหน้าโกรธเกรี้ยวของเจียงหลีโม่ หากเป็นเจียงหลีโม่ที่กำลังมองกู้ฉวนโจว ไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ
จี้เนี่ยนไม่ได้ใส่ใจ เธอเพียงละสายตากลับมาอย่างเฉยเมย แล้วเดินไปหาจ้านเยี่ยนเซินอย่างสง่างาม พลางรับฟังคำชื่นชมจากผู้คนรอบข้างไปตลอดทาง