ตอนนั้นเอง ผู้ใหญ่บ้านก็หัวเราะแล้วพูดว่า “เฮ้อ พอแก่ตัวลงก็ทนหนาวไม่ไหวแล้ว ไม่เหมือนพวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกคุณ ร่างกายอบอุ่นแข็งแรง ไม่กลัวหนาวกันเลย”
ฟู่ชิงหลีมองหัวหน้ากองผลิตโดยไม่พูดอะไร พลางยกมือแตะจมูก จริง ๆ แล้วนับตั้งแต่ปลุกพลังพิเศษธาตุไฟขึ้นมาได้ เธอก็ไม่กลัวความหนาวอีกเลย โดยเฉพาะหลังจากพลังพิเศษธาตุไฟเลื่อนถึงขั้นสาม ก็ยิ่งไม่รู้สึกหนาวเข้าไปใหญ่ แต่เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็นความผิดปกติ ทุกครั้งที่ออกจากบ้านเธอก็ยังสวมเสื้อคลุมทหารตัวหนาอยู่ดี
ไม่นานทุกคนก็มาถึงสหกรณ์เครดิตของคอมมูน พวกเธอต่อแถวอยู่นานกว่าจะถึงคิว ฟู่ชิงหลีไม่คิดเลยว่าพวกเธอจะออกมาตั้งแต่เช้าตรู่ แถมยังต้องรอนานขนาดนี้ ตอนนี้เธอหิวแล้ว เพราะมื้อเช้าดื่มไปแค่ซุปปลาเพียงชามเดียว
หลังฝากเงินเรียบร้อย ตอนเดินออกจากประตูสหกรณ์เครดิต ฟู่ชิงหลีก็พูดขึ้นว่า “หัวหน้ากองผลิต ผู้ใหญ่บ้าน รอก่อนนะคะ ฉันขอไปทำธุระสักหน่อย”
“รีบกลับมาล่ะ”
ฟู่ชิงหลีรับคำ แล้วไม่นานก็ไปถึงร้านอาหารของรัฐ สั่งซาลาเปาไส้หมู 10 ลูก เธอกินไปลูกหนึ่ง ส่วนที่เหลืออีก 9 ลูกแบ่งเป็น 3 ชุด ห่อด้วยกระดาษไข
จากนั้นเธอกลับมาที่หน้าสหกรณ์เครดิต เห็นหัวหน้ากองผลิตกับผู้ใหญ่บ้านสูงวัยนั่งอยู่บนเกวียนเทียมวัว จึงยื่นซาลาเปาในมือให้พวกเขา “หัวหน้ากองผลิต พวกคุณคงหิวแล้ว กินรองท้องกันก่อนนะคะ”
“ฉันยังมีธุระอีกนิดหน่อย เดี๋ยวค่อยกลับ พวกคุณกลับไปก่อนเลยค่ะ”
ฟู่ชิงหลีไม่รอให้หัวหน้ากองผลิตพูดอะไร เธอก็วิ่งจากไปแล้ว