หญิงวัยกลางคนได้ยินแล้วดวงตาพลันเป็นประกาย รีบตอบว่า “ได้ ๆ” จากนั้นก็ห่อเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดไว้ “สหาย เมล็ดพันธุ์พวกนี้ราคา 3 หยวน 7 เฟิน เธอจ่ายมาแค่ 3 หยวนก็พอ”
ฟู่ชิงหลีตอบว่า “ได้ค่ะ” แล้วหยิบเงิน 3 หยวนยื่นให้หญิงวัยกลางคน
พอรับเงินมา หญิงวัยกลางคนก็กล่าวขอบคุณไม่หยุด
ฟู่ชิงหลีบอกว่า “ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่เป็นสิ่งที่คุณควรได้รับ” แล้วหันหลังเดินออกจากตลาดมืด
เมื่อเห็นฟู่ชิงหลีจากไป หญิงวัยกลางคนก็ยกมือเช็ดหางตา ดีเหลือเกิน ในที่สุดเธอก็มีเงินแล้ว หลานชายตัวน้อยยังพอมีทางรอด เธอจึงถือเงิน 3 หยวนวิ่งไปซื้อหมูสามชั้นที่แผงเนื้อข้าง ๆ มากกว่าสองชั่ง มองเนื้อหมูในมือแล้วกอดไว้แนบอกแน่น มีเนื้อนี่แล้ว เธอก็จะได้บำรุงลูกสะใภ้ให้ดี พอลูกสะใภ้มีน้ำนม หลานชายตัวน้อยก็จะไม่ต้องหิวจนร้องไห้จ้า ตอนแรกเธอนำเมล็ดผักที่เก็บไว้ในบ้านมาขายก็แค่อยากลองเสี่ยงดู ไม่คิดว่าจะมีคนซื้อจริง ๆ สวรรค์ยังมีตาจริง ๆ จากนั้นหญิงชราก็มองซ้ายมองขวา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครตามมา ก็รีบออกจากตลาดมืด วิ่งกลับบ้านด้วยความตื่นเต้น
ส่วนฟู่ชิงหลีเมื่อออกจากตลาดมืดแล้ว ก็หาที่ลับตาคนเก็บเมล็ดพันธุ์เข้าไปในมิติพื้นที่ จากนั้นส่งเสียงในใจไปยังมิติว่า “ไฉ่เอ๋อร์ ช่วยปลูกเมล็ดผักพวกนี้ให้หน่อย” ไฉ่เอ๋อร์มองเมล็ดผักที่บรรจุอยู่ในห่อเล็ก ๆ ภายในมิติ แม้จะไม่รู้ว่ามีผักอะไรบ้าง แต่มันก็แยกเมล็ดพันธุ์แต่ละชนิดออกจากกัน แล้วปลูกลงในแปลงเล็ก ๆ อย่างเป็นระเบียบ