ไม่นานทั้งสองก็มาถึงกองทุนหมู่บ้าน หัวหน้ากองหมู่บ้านนั่งลงหน้าโต๊ะแล้วมองฟู่ชิงหลี «นั่งสิ»
ฟู่ชิงหลีหาที่นั่งแล้วนั่งลง
เมื่อเห็นเธอนั่งเรียบร้อย หัวหน้ากองหมู่บ้านก็ถามว่า «ดีดลูกคิดเป็นไหม?»
ฟู่ชิงหลีไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงถามเช่นนั้น แต่ก็ยังตอบว่า «เป็นค่ะ»
ได้ยินว่าเธอดีดลูกคิดเป็น หัวหน้ากองหมู่บ้านก็พยักหน้าอย่างพอใจ
จากนั้นเขาถามว่า «ไม่รู้ว่าเธอสนใจรับตำแหน่งนักบัญชีของหมู่บ้านต่อไหม?»
ฟู่ชิงหลีชี้นิ้วไปที่จมูกตัวเอง «หมายถึงฉัน ให้เป็นนักบัญชีเหรอคะ?»
«ใช่» หัวหน้ากองหมู่บ้านตอบ
ฟู่ชิงหลีกะพริบตาปริบ ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ «ทำไมคะ?»
«นักบัญชีคนก่อนกลับเข้าเมืองไปแล้ว ตำแหน่งนี้เลยว่างมาพักใหญ่ ฉันอยากให้เธอมารับหน้าที่แทน»
«แต่ฉันเพิ่งมาถึงได้สามวันเอง จะไม่เหมาะหรือคะ?»
«ไม่ต้องกังวล ขอแค่เธอตกลงเป็นนักบัญชีของหมู่บ้าน ที่เหลือฉันจัดการเอง»
«ได้ค่ะ ฉันจะพยายามทำหน้าที่นักบัญชีให้ดีที่สุด»
เธอคิดในใจว่า นั่งทำงานบัญชีอยู่ในห้องทำงานได้ ใครจะอยากลงนาไปใช้แรงกันล่ะ?
«ดี งั้นเธอลองทำความคุ้นเคยกับงานก่อน นี่เป็นบัญชีที่นักบัญชีคนก่อนทิ้งไว้ ลองตรวจยอดรวมดู»
«ได้ค่ะ» ฟู่ชิงหลีตอบ
จากนั้นหัวหน้ากองหมู่บ้านก็หยิบกุญแจดอกหนึ่งออกมา แล้วนำสมุดบัญชีหลายเล่มออกจากตู้ «บัญชีอยู่ที่นี่ ลองตรวจดู ถ้าไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ก็เริ่มรับตำแหน่งนักบัญชีอย่างเป็นทางการได้เลย
งานประจำวันของเธอคือรวบรวมคะแนนแรงงานที่หัวหน้าหน่วยย่อยแต่ละคนจดไว้ แล้วลงทะเบียนให้เรียบร้อย