จากนั้นฟู่ชิงหลีก็ปีนข้ามกำแพงออกจากที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบท มุ่งหน้าไปยังโรงเรือนวัวอย่างรวดเร็ว เมื่อมองไปรอบ ๆ แล้วไม่เห็นใคร เธอก็ย่องไปที่ประตูและวางอาหารทั้งหมดลง
จากนั้นเธอใช้ก้อนกรวดขว้างประตูโรงเรือนวัว ไม่นานก็ได้ยินเสียงดังมาจากข้างในว่า “ใครน่ะ?”
พอฟู่ชิงหลีได้ยินเสียง เธอก็รีบหลบซ่อน ไม่นานก็มีเสียงกุกกักดังมาจากในโรงเรือนวัว คงกำลังสวมเสื้อผ้ากันอยู่ ไม่นานประตูโรงเรือนวัวก็ถูกแง้มเปิดอย่างเงียบเชียบ
เกากั๋วเชิงมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อไม่เห็นใครก็เหลือบลงไปเห็นอาหารเต็มพื้นจนสะดุ้ง รีบตะโกนเรียกคนข้างในว่า “รีบมาช่วยกันเร็ว!”
ไม่นานกัวจื่ออี๋กับซ่งเจี้ยนกัวก็ออกมาจากห้อง พอเห็นอาหารบนพื้น ทั้งหมดก็ช่วยกันขนของเข้าไปในโรงเรือนวัวอย่างรวดเร็ว
จากนั้นไฟในโรงเรือนวัวก็สว่างขึ้น ทุกคนมองวัตถุดิบกับอาหารบนโต๊ะแล้วเงียบงัน
ส่วนฟู่ชิงหลีเห็นพวกเขาขนอาหารเข้าไปแล้วก็เดินจากไป
แต่สิ่งที่ฟู่ชิงหลีไม่รู้ก็คือ ขณะที่เธอกำลังจากไป เงาดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความมืด
คนผู้นั้นมองตามทิศทางที่ฟู่ชิงหลีจากไป พลางเลิกคิ้ว “น่าสนใจ”
เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร แต่มั่นใจได้ว่าเป็นผู้หญิง
ทันทีที่เขามาถึงก็เห็นเธอใช้ก้อนกรวดขว้างประตู ตอนแรกนึกว่าเธอมาหาเรื่อง จึงหลบซ่อนตัวโดยไม่รู้ตัว เพราะฐานะของเขาเปิดเผยให้ใครรู้ไม่ได้
แต่ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นอาหารเต็มพื้น