หากถูกส่งตัวกลับภูมิลำเนาเพราะปัญหาความประพฤติ ประวัตินี้ก็จะถูกบันทึกไว้ในแฟ้มและติดตัวเธอไปตลอดชีวิต ไม่เพียงหางานสุจริตได้ยากเท่านั้น เมื่อกลับเข้าเมืองแล้ว เธอยังต้องถูกคณะกรรมการชุมชนจับตาดูเป็นพิเศษอีกด้วย
พอคิดว่าต่อไปต้องถูกเพื่อนบ้านชี้หน้าซุบซิบ เธอก็หน้ามืดวูบ แล้วหมดสติไปตรงนั้น
คนจากฝ่ายจัดส่งเยาวชนมองซวี่ฮุ่ยที่หมดสติ โดยไม่มีท่าทีหวั่นไหวแม้แต่น้อย ก่อนจะสั่งให้คนสองคนหิ้วเธอขึ้นรถไฟทันที
สามวันผ่านไป เหยี่ยวเทาเฟิงนั่งรถไฟมาถึงลานด้านหลังที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบทอย่างอิดโรยจากการเดินทาง พอเห็นลู่อี้ชวนก็รีบพูดว่า “หัวหน้า เกิดเรื่องแล้วครับ”
ลู่อี้ชวนวางของในมือลง “เกิดอะไรขึ้น?”
เหยี่ยวเทาตอบว่า “นักพรตเสวียนชิงกับเฮยเจียวติดอยู่ในถ้ำครับ เสวียนเป้ากลับมารายงานว่าเจอสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งมาก เขายังมองไม่ทันว่าเป็นตัวอะไร ก็ถูกมันซัดกระเด็นไปแล้ว หลังจากนั้นพอกลับไปหาถ้ำนั่นอีกครั้ง ทางเข้ากลับหายไป เขาเลยรีบกลับสำนักงานใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไม พอพูดจบก็หมดสติไปเลยครับ
ผมกับหมีดำและคนอื่น ๆ ไปตามสถานที่ที่เสวียนเป้าบอก แต่หา ทางเข้าไม่เจอ ตอนนี้เสวียนเป้าก็ยังไม่ฟื้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรครับ”
ลู่อี้ชวนรู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรง จึงรีบมาหยุดหน้าห้องฟู่ชิงหลีแล้วเคาะประตู
พอฟู่ชิงหลีได้ยินเสียงเคาะก็เปิดประตูออกมา เห็นลู่อี้ชวนมีสีหน้าร้อนใจ
“อาหลี ผมมีธุระต้องกลับเมืองหลวงสักเที่ยว”