บ่ายวันนั้น ฟู่ชิงหลีจึงไปขอลาหัวหน้ากองผลิตครึ่งวัน
หัวหน้ากองผลิตมองฟู่ชิงหลี ที่จริงเขาค่อนข้างนับถือเธอ เห็นไหมว่าคนรุ่นใหม่ลงชนบทรุ่นเก่ากับคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งมาใหม่ต่างเหนื่อยจนหมดแรงกันหมดแล้ว ทุกวันต่างก็หาข้ออ้างสารพัดมาขอลา
แต่เขาก็ไม่ได้หาเรื่องพวกเขา อย่างไรเสียจะมีเด็กจากในเมืองสักกี่คนที่ทนความลำบากแบบนี้ไหว
เดิมทีเขาคิดว่าฟู่ชิงหลีก็คงเป็นเหมือนกัน ทำงานไม่ไหวถึงสองวันก็ต้องมาขอลาแล้ว ใครจะคิดว่าเธอจะยืนหยัดทำต่อได้
ตอนนี้เธอขอลาครึ่งวัน หัวหน้ากองผลิตก็ไม่ได้ปฏิเสธ เซ็นอนุมัติให้ทันที
เพียงแต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือฟู่ชิงหลีไม่ได้กลับไปพักผ่อน แต่ตรงขึ้นไปบนเขาด้านหลัง
กระทั่งใกล้เวลาเลิกงาน ฟู่ชิงหลีก็กลับมา แถมยังนำข่าวดีมาบอกด้วยว่าเธอล่าหมูป่ามาได้สองตัว
เมื่อหัวหน้ากองผลิตกับชาวบ้านรู้ว่าเธอล่าหมูป่าบนเขาได้สองตัว ทุกคนต่างตื่นเต้นกันสุดขีด
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ต้องรอให้หัวหน้ากองผลิตสั่ง ทุกคนก็พากันขึ้นเขาไปช่วยหามหมูป่าลงมาเอง
วันนั้นชาวบ้านเริ่มลงมือจัดการกันทันที ต่างตื่นเต้นจนรีบต้มน้ำ ลวกขนหมู แล้วชำแหละเนื้อ
ฟู่ชิงหลีมองพวกเขาที่แม้แต่ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าก็จางหายไปบ้างเพราะได้แบ่งเนื้อกัน มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย ดีจริง ๆ
เวลาผ่านไปอีกกว่าครึ่งเดือน ในที่สุดงานในไร่นาก็เสร็จสิ้น
ชาวบ้านได้พักผ่อนกันอย่างเต็มที่เสียที ฟู่ชิงหลีลองคำนวณดูแล้ว ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเขาทำงานกันอยู่ราวสองเดือน