เมื่อเหยี่ยวเทาได้สติกลับมา ก็รีบพูดขึ้นว่า “รีบดูโสมเร็ว มีอายุถึงร้อยปีหรือเปล่า?”
หมีดำได้สติกลับมาเช่นกัน รีบเปิดกล่องไม้ พอเห็นโสมที่เริ่มมีรูปร่างคล้ายคน ดวงตาก็หดวูบ รีบปิดฝากล่องแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างลนลาน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น จึงรีบยัดกล่องไม้เข้าไปในอกเสื้อ “โสมต้นนี้มีอายุไม่ใช่แค่ร้อยปี” จากนั้นเขาก็มองกาน้ำในมือ “คนคนนั้นเป็นใครกันแน่? บนโสมยังมีไอดินที่เพิ่งขุดขึ้นมาใหม่ ดูท่าคนคนนั้นไม่ธรรมดาเลย”
แต่ตอนนี้ต้องกลับไปช่วยคนก่อน ส่วนคนคนนั้น แม้จะปลอมตัวมา แต่เขาก็มองออกตั้งแต่แรกว่าอีกฝ่ายเป็นหญิงสาววัยเยาว์ แม้จะไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร แต่คราวหน้าขอแค่ได้พบกัน เขาจะจำเธอได้ทันที และพวกเขาจะตอบแทนเธออย่างดีแน่นอน จากนั้นเขาก็พาเหยี่ยวเทารีบเดินทางไปเมืองหลวงตลอดทั้งคืน
******
อีกด้านหนึ่ง ฟู่ชิงหลีออกจากระยะสายตาของทั้งสองคนแล้ว ก็เข้าไปในมิติพื้นที่ ถอดเครื่องปลอมตัวออก ก่อนจะไปที่ร้านอาหารของรัฐ ซื้อหมูตุ๋นซีอิ๊วกลับมา 5 ที่ ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน 5 ที่ ปลาหลีตุ๋นซีอิ๊ว 5 ที่ และหมั่นโถวอีก 20 ลูก
หลังจากนั้นเธอก็ปั่นจักรยานกลับกองผลิตการเคาซาน พอใกล้ถึงกองผลิต เธอก็เก็บจักรยานเข้าไปในมิติพื้นที่ แล้วเดินไปยังที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบท ตอนนั้นพอดีเป็นเวลาเลิกงาน ชาวบ้านที่เดินผ่านหลายคนจึงทักทายฟู่ชิงหลี
จังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินมาหยุดตรงหน้าฟู่ชิงหลี “สวัสดีครับ คนรุ่นใหม่ฟู่ ผมชื่อจ้าวต้าเป่า ขอบคุณสำหรับปลา ผมชอบกินมากเลยครับ” พูดจบก็หันหลังเดินจากไป