ตลอดหนึ่งชั่วโมงต่อมา ผืนน้ำทั่วเขตย่อยเอสเก้าของเขตใหญ่แซดก็กลายเป็นเวทีแสดงฉาก “ส่งด่วนพิเศษ สะเดาะเคราะห์ด้วยกำลัง” สุดพิสดาร
ทะเลทางตะวันตกเฉียงใต้ ชายมีแผลเป็นถือมีดฟัน กำลังบังคับเด็กมัธยมต้นสองคนให้ส่งน้ำจืดมาให้ คำว่า “ไอ้เด็กเวร” เพิ่งหลุดจากปากไปได้ครึ่งคำ แรงกดอากาศมหาศาลก็ถาโถมลงมาจากฟากฟ้า
เฉินฝูหนีบแพไม้ดิ่งลงมาจากฟ้า ฟาดฝ่ามือใส่หน้าชายมีแผลเป็นเข้าเต็มแรง อีกฝ่ายหมุนคว้างอยู่กับที่ถึงเจ็ดร้อยยี่สิบองศา ก่อนกลายเป็นก้อนเนื้อเละเทะร่วงลงสู่ทะเลลึก
เขตแนวปะการังทางทิศเหนือ ชายที่เคยประกาศว่าจะซุ่มโจมตีเฉินฝูกำลังกลั้นหายใจซ่อนตัวอยู่หลังแนวปะการัง จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าคอเสื้อด้านหลังถูกกระชาก
เฉินฝูกระชากทั้งคนทั้งก้อนหินออกมาเหมือนถอนหัวไชเท้า จากนั้นบีบเบา ๆ ทีเดียว เศษกระดูกก็โปรยกระจายสม่ำเสมอราวกับอาหารปลา
ยังมีพวกที่คิดตั้ง “ด่านเก็บค่าผ่านทางกลางทะเล” เพราะมีหน้าไม้เหล็กห่วย ๆ อยู่ในมือ พวกที่แกล้งทำเป็นป่วยหนักเพื่อตกปลาแล้วปล้นคนอื่น พวกที่คอยแอบย่องไปขโมยแผ่นพื้นใต้แพไม้ของคนอื่นตอนกลางคืน...
เฉินฝูไปถึงที่ไหน อันธพาลแถวนั้นก็หายวับไปกับตา
รวมทั้งสิ้นสิบสามราย
เฉินฝูไม่เสียเหงื่อแม้แต่หยดเดียว ระหว่างทางยังฉวยโอกาสช้อนปลาฮวางฮวาที่โชคร้ายถูกคลื่นลมกระแทกจนสลบขึ้นมาจากทะเล เอามาห้อยไว้ข้างแพเป็นเสบียงสำรองด้วย
หลังจากเฉินฝูจิ้มคนที่สิบสามจนแตกเป็นละอองเลือดกลางอากาศ เสียงแจ้งเตือนกลไกไร้อารมณ์ของระบบก็ดังกระหึ่มขึ้นในหัวเขาทันที
【ติ๊ง! ตรวจพบว่าผู้เล่น “ผู้แพ้แมน” สังหารผู้เข้าร่วมฝ่ายเดียวกันจำนวนมากต่อเนื่องในช่วงเวลาสั้น ๆ】
【การตัดสินว่าสังหารโดยเจตนามีผลแล้ว! ระดับคุณธรรมส่วนบุคคลของคุณลดต่ำกว่าค่าขีดจำกัด】
【ระบบบังคับเปลี่ยนสัญลักษณ์ประจำตัวของคุณเป็น: แดงฉาน (อันตรายอย่างยิ่ง)】
บนหน้าต่างข้อมูลส่วนบุคคลสีฟ้าอ่อน ตัวอักษรสีขาวซีดที่เคยเรียงเป็นระเบียบ บัดนี้กลับเรืองแสงสีแดงคล้ำเข้มข้นราวกับละลายไม่ออก ดูราวกับแช่อยู่ในน้ำเลือด ทั้งยังแผ่กลิ่นอายอำมหิตออกมาจาง ๆ
เฉินฝูยืนอยู่บนแพไม้ ก้มพิจารณาอยู่นาน ก่อนลูบคางพลางหัวเราะ “ชื่อแดงเหรอ? โห เมื่อก่อนเล่นเกมออนไลน์เติมเงินหกหยวนเพื่อซื้อสิทธิ์ชื่อแดงสุดหรู ตอนนี้ได้ฟรีเลยสินะ?”
ขณะเดียวกัน ห้องสนทนาช่องสาธารณะที่เคยคึกคักและเต็มไปด้วยความอาฆาต บัดนี้เงียบสงัดราวกับห้องเก็บศพ
ช่องที่มีผู้เล่นออนไลน์อยู่เต็มหนึ่งล้านคน เงียบสนิทนานถึงห้านาที ไม่มีข้อความแม้แต่ข้อความเดียว
พวกอาชญากรนอกกฎหมายที่ก่อนหน้านี้ยังตะโกนว่า “วันสิ้นโลกต้องฆ่าพวกโลกสวยก่อน” และ “ผู้แข็งแกร่งกินผู้อ่อนแอ ผู้เหมาะสมเท่านั้นที่จะอยู่รอด” ต่างก็หดหัวกลับลงไปในเป้ากางเกงกันหมด
นี่มันนักเลงคีย์บอร์ดที่ไหนกัน? นี่มันยมบาลเดินได้ที่พกขีปนาวุธข้ามทวีปติดตัวชัด ๆ!
เห็นชัด ๆ ว่าไม่มีหัวขบถสักคนกล้าหายใจเสียงดัง เฉินฝูก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย
เขาขยับข้อมือ แล้วเปิดหน้าต่างแชต
แม้จะใช้จำนวนครั้งฟรีหมดแล้ว แต่ตอนนี้ของที่ริบมาได้มีมากพอเปิดร้านรับซื้อของเก่า เขาจึงโยนไม้พื้นฐานหนึ่งหน่วยเป็นค่าพูด แล้วส่งประกาศสุดท้ายของวันนี้ออกไป
“เอาละ เลิกงาน ใครยังเป็นคนเลวหรือคิดจะหาเรื่องชนฉันต่อหน้าคนอื่นก็รีบส่งเสียงมา ภายในห้านาทีถ้ายังไม่ตายก็ถือว่าฉันส่งของพลาด แต่บอกไว้ก่อน กิจกรรมตรวจรักษาฟรีจบแล้ว ต่อไปถ้าจะกำจัดคนชั่วไม่ฟรีอีก”
ข้อความถูกส่งออกไป
ช่องสาธารณะยังคงเงียบสนิท
ผ่านไปกว่าสิบวินาที ในที่สุดก็มีข้อความหนึ่งลอยผ่านมาด้วยความสั่นเทา
“ล...ลำบากท่านผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ขอให้คืนนี้ฝันดีนะครับ เอาชีวิตรอดอย่างมีอารยธรรม เริ่มต้นที่ตัวเรา”
“ใช่ ๆ ครอบครัวตัวอย่างห้าประการ ร่วมกันสร้างมหาสมุทรอันปรองดอง!”
“ใครกล้าทำเรื่องชั่ว ผมจะเป็นคนแจ้งชื่อให้ท่านเฉินฝูเป็นคนแรกเลย!”
มองห้องแชตที่เปลี่ยนเป็น “พิธีมอบรางวัลสิบบุคคลผู้ซาบซึ้งแห่งมหาสมุทร” ในชั่วพริบตา เฉินฝูกลอกตาแล้วปิดหน้าจอแสงลงทันที
“น่าเบื่อ สร้างสิ่งปลูกสร้างยังมีประโยชน์กว่า”
เฉินฝูตบมือ ก่อนหันความสนใจไปยังช่องเก็บเสบียงของตัวเอง
เมื่อครู่เขาเพิ่งส่งของไปสิบสามราย แม้ไม่ต้องออกแรงมาก แต่ของริบได้ก็ทำให้เขากอบโกยจนล้นมือ
เสื้อผ้าชั้นในทั้งหมดที่พวกคนชั่วสิบกว่าคนสะสมไว้ตกเป็นของเขา ไม้พื้นฐานอย่างเดียวก็มีมากกว่าหนึ่งพันหน่วย เหล็กอีกกว่าสองร้อยหน่วย แถมยังมีผ้าใบ เชือก และเครื่องมือสารพัดชนิดปะปนกันไป
【ตรวจพบว่ามีทรัพยากรเพียงพอ ต้องการอัปเกรดแพไม้เริ่มต้นหรือไม่?】
“อัปเกรด ขึ้นสองระดับรวด อย่ามัวชักช้า” เฉินฝูโบกมืออย่างเด็ดขาด
【หักไม้พื้นฐาน×100 และเหล็กพื้นฐาน×20 อัปเกรดแพไม้เป็น “แพไม้แข็งแรงระดับสอง” (ขยายพื้นที่เป็น 10 ตารางเมตร)...】
【หักไม้พื้นฐาน×300 เหล็กพื้นฐาน×50 และเชือกป่าน×10 อัปเกรดแพไม้เป็น “แพไม้ใหญ่ชั้นดีระดับสาม” แล้ว!】
พร้อมกับแสงสีขาวเจิดจ้าที่ระเบิดขึ้นใต้ฝ่าเท้า ไม้ผุพังสองแผ่นเดิมซึ่งแคบจนพลิกตัวทียังกลัวตกน้ำก็เริ่มขยายออกไปทุกทิศทางอย่างรวดเร็ว พร้อมหนาขึ้นเรื่อย ๆ
แผ่นไม้ประกบเข้าลิ้นร่องกันเอง ไม้เนื้อแข็งถูกยึดแน่นด้วยหมุดเหล็กจำนวนมาก ขอบแพยังยกแผงกันคลื่นสูงครึ่งเมตรขึ้นมารอบด้านอย่างใส่ใจ
เพียงไม่กี่วินาที พื้นที่ใต้ฝ่าเท้าก็ขยายเป็นยี่สิบตารางเมตร!
พื้นแข็งแน่น เหยียบแล้วไม่ขยับเขยื้อน ให้ความรู้สึกแทบไม่ต่างจากการเหยียบพื้นไม้เนื้อแข็งในบ้านตกแต่งเสร็จใหม่ ๆ
“พื้นที่มีแล้ว จะให้นอนตากลมกลางแจ้งตอนดึก ๆ ก็คงไม่ได้”
เฉินฝูเปิดหน้าต่างสร้างของ เลื่อนดูหมวดสิ่งปลูกสร้างอยู่สองสามครั้ง ก่อนล็อกแบบแปลนที่ต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลไว้ทันที—【กระท่อมไม้เดี่ยวแข็งแรง】
วัสดุที่ต้องใช้: ไม้พื้นฐาน×400 เหล็ก×80 ผ้าใบกันน้ำ×2
กึกกัก ๆ!
เสียงเคาะถี่ ๆ ดังขึ้นจากอากาศว่างเปล่าทางด้านหลังของแพไม้ใหญ่
บนดาดฟ้าไม้ขนาดยี่สิบตารางเมตร กระท่อมไม้ซุงหลังเล็กที่กินพื้นที่เต็มสิบตารางเมตรผุดขึ้นจากพื้น
ผนังไม้ซุงสองชั้นหนาแน่น หลังคามุงผ้าใบกันน้ำ ด้านหน้ายังมีประตูไม้บานเล็กติดกลอน และหน้าต่างบานเลื่อนเล็ก ๆ สำหรับรับแสงอีกหนึ่งบาน
พอกระท่อมไม้ขนาดสิบตารางเมตรมาตั้งอยู่บนดาดฟ้า แพไม้ใหญ่ที่เคยโล่งกว้างราวลานจอดเครื่องบินก็พลันให้บรรยากาศอบอุ่นคล้าย “ห้องชุดวิวทะเล ไม่มีห้องนั่งเล่น” ขึ้นมาบ้าง
แต่ข้างในกลับว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ที่ให้นั่ง เรียกได้ว่าเหมือนบ้านเปล่าที่เพิ่งส่งมอบ
“ต้องหาเฟอร์นิเจอร์นุ่ม ๆ มาแต่งหน่อย ไม่งั้นคงไม่สมกับแพไม้ใหญ่ระดับสามสุดหรูของฉัน”
เฉินฝูเปิดรายการสร้างของของระบบ
ไม้พื้นฐานที่แย่งมาได้ยังเหลืออีกหลายร้อยหน่วย เก็บไว้ก็มีแต่จะขึ้นรา เขาจึงจิ้มลงบนหน้าต่างแสงกลางอากาศต่อเนื่อง
【หักไม้พื้นฐาน×10 ได้รับเตียงไม้แบบง่าย×1】
【หักไม้พื้นฐาน×6 ได้รับโต๊ะไม้สี่เหลี่ยม×1 และเก้าอี้ไม้พนักพิง×1】
【หักไม้พื้นฐาน×8 และเชือกป่าน×2 ได้รับเก้าอี้เอนชายหาดแสนสบาย×1】
แสงสีขาวกะพริบต่อเนื่องกัน
กระท่อมไม้สิบตารางเมตรถูกยัดจนเต็มในพริบตา
เฉินฝูลากเก้าอี้เอนชายหาดออกไปวางบนดาดฟ้าหน้ากระท่อม แล้วเอนตัวลงรับแสงแดดเจิดจ้า สะบัดรองเท้าแตะทิ้งอย่างสบายใจ จนรู้สึกผ่อนคลายไปทุกอณูของร่างกาย
“มีบ้านแล้ว เฟอร์นิเจอร์ก็ครบ ถึงเวลาที่ท้องต้องส่งเสียงบ้างแล้ว”
เฉินฝูอาศัยร่างกายไร้ขีดจำกัด ต่อให้ไม่กินก็ไม่ตายและไม่หิว แต่ในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัยยุคปัจจุบัน พอถึงมื้ออาหารแล้วไม่ได้เคี้ยวอะไรสักหน่อย เขาก็รู้สึกเหมือนวิญญาณขาดหายไปชิ้นหนึ่ง
เขาเลื่อนดูหน้าต่างสร้างของอยู่พักหนึ่ง ก่อนเลือก 【กองไฟหินแบบง่าย】 วางก้อนหินสองสามก้อนกับฟืนแห้งลงไป แล้วก่อกองไฟที่ส่งเสียงแตกเปรี๊ยะขึ้นตรงมุมดาดฟ้า
เปลวไฟพุ่งวูบขึ้นด้านบน ส่องสว่างจนแม้แต่กลางวันแสก ๆ ยังดูสว่างขึ้นอีกหลายส่วน
จากนั้นเขาก็ยกปลาฮวางฮวาโชคร้ายตัวที่ช้อนขึ้นมาเมื่อครู่จากข้างราวกันคลื่นของแพไม้ขึ้นมา