งานเลี้ยงฉลองวันเกิดดำเนินมาถึงช่วงกลาง
ผ่านการดื่มอวยพรไปหลายยก แขกส่วนใหญ่วางตะเกียบ ต่างจับกลุ่มสนทนากันเป็นกลุ่มๆ พูดคุยเรื่องผังเมืองหรือโครงการที่อยู่ในมือ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเฉียบแหลมและชั้นเชิงของวงการสังคม
คุณยายหลินเริ่มเหนื่อยล้า นางประคองแขนตัวเองยืนขึ้น เตรียมจะลาออกจากโต๊ะ
"คุณแม่ หนูช่วยเดินส่งนะคะ"
หลินรั่วจิ้นเห็นดังนั้นก็รีบก้าวเข้าไปข้างหน้า ยื่นมือออกมาอย่างใส่ใจ
คุณยายหลินส่ายมือ
"ไม่ต้อง เธออยู่ตรงนี้แหละ อยู่เป็นเพื่อนเซียวหมิงเถอะ ให้โยวโยวเดินไปส่งตายายก็พอ"
เสินฉือได้ยินก็ลุกขึ้นประคองแขนของคุณยายอย่างมั่นคง พาเดินผ่านห้องจัดเลี้ยง เข้าสู่ทางเดินอันเงียบสงบ
คุณยายหลินเดินช้ามาก เสียงไม้เท้ากระแทกพื้นดังชัดเจนในโถงทางเดินอันว่างเปล่า
นางไม่ได้ไปที่ห้องนอนทางฝั่งตะวันออกของเรือนใหญ่ แต่กลับหยุดอยู่หน้าห้องปีกตะวันตก
"โยวโยว ประคองตายายเข้าไปนั่งหน่อย"
เสินฉือผลักประตูไม้หนักบานนั้นเปิดออก
กลิ่นอายแห้งๆ ของหนังสือเก่าโชยเข้ามาปะทะหน้า
ห้องไม่ใหญ่ ผนังสามด้านเป็นชั้นหนังสือสูง ตู้ไม้การบูรผสมกลิ่นหมึก ลอยละล่องอยู่ในแสงโคมไฟติดผนังสีเหลืองอุ่นๆ
"หนังสือที่นี่ ทั้งหมดเป็นหนังสือที่ตายายกับตาหลินเคยอ่านด้วยกัน"
คุณยายหลินเดินไปที่ชั้นหนังสือ ปลายนิ้วลูบเบาๆ ผ่านสันหนังสือสีเหลืองกร่ำ เสียงของนางเจือไปด้วยความหวนคิดถึงอันไกลโพ้น
"หนังสือบางเล่ม อายุมากกว่าพ่อของเธอซะอีก"