เมื่อครู่อาจารย์สาธิตเสร็จสิ้น เหล่านักเรียนก็กลับไปยังที่นั่งของตนอย่างตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็น
ไม่นานนัก ลูกศิษย์ของครู่อาจารย์ก็หอบกล่องกระดาษใบใหญ่เข้ามา ข้างในมีชุดอุปกรณ์สำหรับฝึกวาดภาพในขวดสำหรับสมาชิกของชมรม
เสียงฉือเปิดชุดของตัวเอง
ภายในมีขวดแก้วฝ้าขนาดเล็กสามใบ ผิวสัมผัสเนียนนุ่ม รูปทรงต่างกันไป ทั้งทรงกลมและทรงเหลี่ยม รวมถึงพู่กันโค้งขนาดต่างๆ และกล่องสีจีนขนาดกะทัดรัด
นอกจากนี้ ครู่อาจารย์ยังเตรียมกระดาษซวนหนาๆ ไว้ให้ทุกคน เพื่อฝึกฝนการใช้พู่กันก่อนลงมือจริงในขวด
“ขวดฝ้าสำหรับมือใหม่” เสียงของอาจารย์ดังมาจากหน้าห้อง เขาเก็บกล่องไม้จันทน์หอมเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังยืนพิงขอบหน้าต่างอาบแดดอยู่ “ผนังด้านในหยาบ จับสีได้ดี ให้อภัยความผิดพลาดได้มาก สักพักเมื่อมือนิ่งแล้วค่อยลองกับขวดคริสตัล”
ในบรรดาสมาชิกชมรมสิบห้าคน ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนเอกศิลปะ
สำหรับพวกเขาที่คุ้นเคยกับการวาดบนผืนผ้าใบและกระดาษซวน วิธีการสร้างสรรค์แบบใหม่นี้ช่างน่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง
ทันทีที่แจกชุดอุปกรณ์เสร็จ หลายคนก็รีบหยิบพู่กันขึ้นมาอยากลองทำทันที
เสียงฉือไม่ได้รีบจุ่มสี เธอหยิบพู่กันโค้งขนาดกลางขึ้นมา ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ด้ามพู่กันอย่างนุ่มนวล สัมผัสถึงความแข็งและความยืดหยุ่นของขนหมาป่าที่ปลายพู่กัน
เมื่อมั่นใจในสัมผัสแล้ว เธอกลั้นหายใจ จุ่มหมึกอ่อน แล้วลากเส้นแรกลงบนกระดาษซวนตรงกลาง