“ระบบ ใช้โอกาสดีลวินาทีครั้งนี้ให้หน่อย ผมจำเป็นต้องได้นมผง!”
หลินฮ่าวนึกถึงเสียงร้องไห้แผ่วเบาราวกับลูกแมวเมื่อคืนที่ได้ยินจากบ้านป้าชุยฮวา แล้วก็รู้สึกว่าแม่ไก่ในเล้าน่ารำคาญขึ้นมาจริง ๆ...
นมผง!
นี่เป็นสิ่งเดียวที่เขาคิดออกว่าตัวเองพอจะช่วยครอบครัวป้าชุยฮวาได้
ได้ยินว่าปลาจี๋ยูก็ช่วยให้น้ำนมไหลได้เหมือนกันนี่นา?
ไม่งั้นไปตกปลาลองดูดีไหม?
ในรัศมีสิบเมตร ไม่รู้ว่าจะเก็บปลาเข้าไปในพื้นที่วิเศษได้หรือเปล่า?
กินข้าวเช้าเสร็จแล้วค่อยไปลองดู!
‘ติ๊ง! หักเงินจากเจ้าภาพหนึ่งเฟิน ขอแสดงความยินดี เจ้าภาพได้รับแพะนมกวนต๋งสองตัว พื้นที่จัดเก็บไม่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้ โปรดนำออกมาโดยเร็ว แล้วพบกันใหม่พรุ่งนี้!’
“ให้ตายสิ! ระบบ นายมันสุดยอดจริง ๆ! สอนจับปลาไม่สู้สอนวิธีตกปลา วิธีนี้นายเข้าใจแจ่มแจ้งเลยนะ!”
ดวงตาของหลินฮ่าวเป็นประกาย น้ำลายแทบจะไหลออกมาแล้ว
เขาไม่ได้อยากดื่มนมสักหน่อย!
เขาแค่นึกถึงเนื้อแพะย่างเสียบไม้ขึ้นมา!
โรยผงยี่หร่ากับพริกป่นสักหน่อย!
แล้วก็ดื่มเบียร์เย็น ๆ สักแก้ว?!!
หลินฮ่าวข่มใจห้ามความคิดที่จะฆ่าแพะกินเนื้อ แล้วนำแพะนมกวนต๋งทั้งสองตัวเข้าไปไว้ในพื้นที่วิเศษของจี้หยกอย่างเงียบ ๆ
ไหล่ฟูปรากฏตัวขึ้นโดยอัตโนมัติ สร้างคอกแพะ แล้วค่อย ๆ ต้อนแพะนมเข้าไปในคอกอย่างระมัดระวัง
“เจ้านายครับ แพะสองตัวนี้เป็นตัวผู้หนึ่งตัว ตัวเมียหนึ่งตัว ตัวเมียน่าจะกำลังตั้งท้องลูกสามตัว และน่าจะคลอดในอีกไม่กี่วันนี้ครับ!”
“ท้องแล้วเหรอ?!!!”
ความประหลาดใจมาเร็วเกินไป เนื้อแพะย่างเสียบไม้ของหลินฮ่าวเหมือนจะใกล้เป็นจริงแล้ว!
“อืม! ตอนนี้รีดนมได้ไหม?”