พอได้ยินว่าหลินฮ่าวอยากได้ซี่โครง คนในลานต่างคิดว่าเขาโดนหมูป่าชนหัวมาหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นใครจะโง่ถึงขั้นเลือกเอาแต่กระดูกที่แทบไม่มีเนื้อกันล่ะ?!
มือที่ถือมีดของชายชราเฉินสั่นไปนิด ก่อนจะกรีดลงตรงส่วนที่มันที่สุดของเนื้อหมูทั้งแผ่น
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ หนุ่มหล่อที่ดูฉลาดเฉลียวขนาดนี้ ทำไมถึงเลือกซี่โครงที่มีเนื้อไม่เท่าไหร่
ส่วนเลขาประจำพรรคเก่ากับพวกนั้นกลับคิดว่าหลินฮ่าวกำลังเสียสละ ยกเนื้อให้สมาชิกคอมมูน จิตสำนึกสูงส่งจริง ๆ!
ป้าเท้าโตยังคิดจะไปเกลี้ยกล่อมหลินฮ่าว แต่ถูกหลินเจียวเจียวรั้งไว้ แล้วกระซิบข้างหูสองสามคำ ทำเอาป้าเท้าโตกลอกตาขึ้นฟ้า ก่อนจะกระซิบกระซาบกับป้าชุยฮวา
“จะมีใครไม่ชอบมันหมู แล้วเจาะจงชอบกินซี่โครงกันล่ะ โง่จริง ๆ!”
ท้ายที่สุด หลินฮ่าวก็ถือซี่โครงติดเนื้อยี่สิบชั่งกับขาหมูชิ้นใหญ่มาหาหลินเจียวเจียว
“พรุ่งนี้เอาขาหมูไปตุ๋นก่อนนะ!”
“อืม!”
หลินเจียวเจียวจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?
พี่ชายคนนี้ของเธอไม่ชอบกินธัญพืชหยาบมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แถมยังชอบกินเนื้อ มันหมูก็ไม่กิน เลือกแต่เนื้อแดงที่แทบไม่มีมัน
ตอนแรกเธอยังคิดว่าหลินฮ่าวยอมให้เธอ แต่ที่แท้ความซาบซึ้งของเธอก็สูญเปล่า
พวกจื้อชิงแม้จะคิดว่าหลินฮ่าวโง่ แต่พอเห็นขาหมูกับซี่โครงที่เขาถือมา เสียงกลืนน้ำลายก็ดังระงมไปทั่ว
ดวงตาของฉู่หานเหยียนเป็นประกาย สายตาจ้องเขาเขม็งจนอวี๋หนานหนานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พลางน้ำลายไหลอดดูแคลนไม่ได้
หลินฮ่าวเห็นสายตาของพวกจื้อชิง ก็รีบบอกให้หลินเจียวเจียวถือเนื้อกลับไปเสีย จะได้ไม่ต้องมีใครตาร้อน
เด็กสาวตัวน้อยไม่เห็นจะเหนื่อยสักนิด ถือทั้งซี่โครงกับขาหมู เดินฮึดฮัดออกไปอย่างกับกลัวคนอื่นมาแย่งเนื้อของตัวเอง