พอแบกหมูป่ามาถึงสำนักงานกองผลิต ก็เป็นเวลาบ่ายสี่โมงกว่าแล้ว หัวหน้ากองผลิตกับเลขาประจำพรรคเก่ารออยู่ในลานด้วยความร้อนใจ พวกเขาได้ยินข่าวว่าจื้อชิงหลินฆ่าหมูป่าตัวใหญ่ได้ตัวหนึ่ง ไม่รู้ว่าได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า
เรื่องกินเนื้อเป็นเรื่องรอง ต่อให้ไม่มีเนื้อกิน กองผลิตหมู่บ้านค่าวชานถุนของพวกเขาก็ยังอยู่กันมาได้ตามปกติไม่ใช่หรือ!
แต่เด็ก ๆ จากในเมืองมาเป็นจื้อชิงอยู่ที่กองผลิตหมู่บ้านค่าวชานถุนของพวกเขา หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา จะเอาหน้าไปอธิบายกับพ่อแม่ของพวกเขาได้อย่างไร!
คนทั้งหมู่บ้านทั้งชายหญิง เด็กเล็กเด็กโตก็มากันหมด ลานแน่นจนคนที่เข้าไปไม่ได้ต้องปีนเกาะอยู่บนกำแพง เด็ก ๆ วิ่งเล่นไปมาในลาน โดยไม่มีผู้ใหญ่คนไหนห้ามปราม
พวกจื้อชิงก็มารวมตัวกันอยู่ตรงมุมลาน จื้อชิงหญิงหลายคนมองหลินฮ่าวด้วยสายตาเป็นประกาย โดยเฉพาะฉู่หานเหยียนกับอวี๋หนานหนาน
จื้อชิงชายต่างอิจฉาหลินฮ่าว แต่ก็รู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ พวกเขาเองก็อยากฆ่าหมูป่าสักตัวเหมือนกัน
ไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว ทำไมไม่แอบเก็บไว้เงียบ ๆ แล้วแบ่งให้เรือนจื้อชิงเพิ่มอีกหน่อยล่ะ?
ตอนนี้หลินเจียวเจียวกำลังตรวจร่างกายหลินฮ่าว มือเล็ก ๆ ไล้ไปทั่วตัวเขา แทบจะถอดเสื้อผ้าของหลินฮ่าวออกอยู่แล้ว
ป้าเท้าโตกับป้าชุยฮวาต่างพากันบ่นหลินฮ่าว ว่าไม่ควรเข้าเขาไปคนเดียว ถ้าเจออันตรายขึ้นมาจะทำอย่างไร อยากไปก็เรียกผู้ชายในบ้านพวกเธอไปด้วยก็ได้นี่!
เฉินชู่เกินกับหานต้าซานสะดุ้งวาบ พวกคุณลองฟังดูไหมว่ากำลังพูดอะไรกันอยู่?
“เงียบก่อน!”
เลขาประจำพรรคเก่าเป็นตัวแทนของคณะกรรมการกองผลิตเอ่ยขึ้น ทั่วทั้งลานจึงเงียบลงทันที
เขาตำหนิหลินฮ่าวที่บุ่มบ่ามไปเล็กน้อยก่อน จากนั้นก็ชมว่าหลินฮ่าวมีจิตสำนึกสูงส่ง แล้วจึงเชิญพรานเฒ่าของกองผลิตมาเริ่มชำแหละเนื้อหมูป่า