วันนี้ตู้หยุนเซวียนลางาน ตอนเช้าไม่ได้ไปทำงาน เพราะสำนักงานกองผลิตได้รับโทรเลขกับใบโอนเงินจากทางบ้านเขา เขาจึงไปถอนเงินที่ไปรษณีย์ในเคาน์ตี้คอมมูน
พอกลับมาตอนเที่ยง ข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กเต็มเกวียนวัวไปหมด ดูเอิกเกริกไม่น้อย!
ตามที่พวกป้า ๆ ซึ่งมามุงดูเล่ากัน ตู้หยุนเซวียนขนผ้าห่มหนากลับมาตั้งสองผืน เสื้อผ้าบุนวมหนาอีกหลายตัว ทั้งนมผงมอลต์และเนื้อกระป๋องก็มีตั้งหลายกระป๋อง!
พอมีเงิน ตู้หยุนเซวียนก็ไปเช่าห้องเดี่ยวที่เรือนหลัง แถมยังสั่งเฟอร์นิเจอร์ไว้หลายชิ้น ให้พี่น้องตระกูลเจ่อเอามาส่งอีกด้วย
เขาหมายตาฉู่หานเหยียนมานานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะกระเป๋าแบนจนทำอะไรไม่ได้ เขาคงลงมือไปตั้งแต่เพิ่งมาถึงแล้ว
ตอนนี้ยังจะมีใครกล้าแย่งกับเขาอีก หลินฮ่าวหรือไง?
หึ!
ก็แค่มีแรงเยอะเท่านั้นเอง มีแต่พวกหนุ่มบ้านนอกเท่านั้นแหละที่มองหลินฮ่าวเป็นตัวเลือก ตู้หยุนเซวียนอย่างเขาต่างหากที่โดดเด่นที่สุดในหมู่จื้อชิงชาย!
ฉู่หานเหยียนก็ได้ยินข่าวนี้เหมือนกัน ตอนแรกเธอคิดว่าตู้หยุนเซวียนเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีใครสนใจ ไม่คิดเลยว่าครอบครัวจะมีฐานะขนาดนี้ เธอมองคนพลาดไปแล้ว!
แต่หลินฮ่าวก็ไม่ได้แย่นี่นา!
เขาดูมีความเป็นชายมากกว่าตู้หยุนเซวียน แถมยังมีความสามารถอีกด้วย เอาไว้ดูกันต่อไปก่อนแล้วกัน!
ส่วนอวี๋หนานหนานรู้มานานแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง บ้านของตู้หยุนเซวียนน่ะ…
ตู้หยุนเซวียนย้ายเข้าไปอยู่ห้องหนึ่งทางฝั่งตะวันตก ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับห้องของหลินฮ่าวพอดี เรื่องที่เขาย้ายบ้านหลินฮ่าวเห็นอยู่กับตา
จื้อชิงหลายคนช่วยกันขนของให้ตู้หยุนเซวียน หลินฮ่าวไม่สนิทกับเขา จึงไม่ได้เข้าไปร่วมวงด้วย
“ตู้หยุนเซวียนคนนี้ย้ายไปอยู่เรือนหลังแล้ว ต่อไปที่นั่นคงไม่สงบสุขแน่!”